Vestborg vgs - den kristne internatskulen i alpebygda Stranda.

 
Studiespesialisering
Idrettsfag
Påbygging
Internatskule
Fritidstilbod
    Tekjøkkenpraten: Miljøarbeidar Åshild Remmereit
    18-Sep-2018



    Åshild var russ på Vestborg våren 2017. Etter eitt år som elev ved bibelskulen på Fjellhaug i Oslo er jenta frå Torvikbukt på Nordmøre attende på tunet.

    - Korleis var dei tre åra som elev på Vestborg?

    - Det var ein veldig opptur frå start til slutt. Då eg byrja på Vestborg var eg forsiktig, beskjeden og utrygg, men det trygge miljøet gjorde at eg fekk mykje meir tru på meg sjølv. Her fekk eg mange gode vener, og eg fekk det mykje betre. Det var veldig godt for meg å vere i det kristne miljøet som ein har på Vestborg. Miljøet her gjer noko med måten ein behandlar kvarandre på. I tillegg fekk eg input gjennom morgonsamlingar, møter og bibelgrupper. Alt dette var med å danne eit grunnlag for resten av livet.

    - Kvifor ville du tilbake?

    - Eg kunne tenke meg å bli miljøarbeidar fordi eg hadde det så vanvitig bra her. Etter kvart så skjøna eg at det kunne vere behov for meg her, og at eg var ynskt. Ei viktig hending var ein morgon i desember i fjor. Då bad eg til Gud om ein peikepinn påkva eg skulle gjere komande skuleår. Ein time etterpå kom det, via mail, ei oppmoding om å søkje på stillinga som miljøarbeidar ved Vestborg.

    Åshild har ikkje tenkt så mykje over korleis året som miljøarbeidar skal bli.

    - Eg veit ikkje, og eg legg året i Gud sine hender. Men eg vonar eg får lært mykje, og eg vonar eg får bety noko for elevan

    LÆRDOM

    Førre skuleår gjekk Åshild på musikklinja på Fjellhaug.

    - Året på Fjellhaug gav meg eit utvida syn på Gud og gjorde meg tryggare i trua mi. Eg har blitt VELDIG glad i å lese i Bibelen, for no har eg ein betre kunnskap om det som står i Guds ord. Dessutan fekk eg mange gode vener, eit større nettverk og mange gode opplevingar.

    - Kva lærte du i fjor?

    - Eg har ofte vore redd for å gjere feil, men fjoråret lærte meg at det ikkje er farleg å gjere feil. Årsaka var at eg byrja skuleåret på Fjellheim bibelskole i Tromsø, men eg kjende på at det ikkje var der eg skulle vere. Mellom anna så likar eg å spele piano, men på Fjellheim var det ikring 20 av medelevane mine som også kunne spele det instrumentet. Då eg kom til Fjellhaug fekk eg høyre eg var eit bønesvar, for musikklinja hadde behov for ein pianist. Det gjorde at på Fjellhaug var det bruk for meg på ein annan måte enn på Fjellheim. Lærdomen eg sit med er altså at det ikkje er farleg å gjere feil, og at ein ikkje skal la ting halde fram når ein kjenner at noko er gale. Elles lærte eg å ta det med ro. I VG3 var eg med på «alt», og sjølv om det kjendest bra ut då, så ser eg i ettertid at det kunne bli litt mykje. På Fjellhaug hadde me ikkje lekser, så det var «ingenting» som skjedde frå klokka 15 til dagen etter. Det gjorde at eg var rastlaus i starten, men etter kvart fann eg ein god rytme der eg brukte meir tid på Bibel og bøn, samt å vere stille og vere for meg sjølv. Det er noko som eg også ynskjer å ta med meg inn i eit hektisk miljøarbeidar-år.

    - Har du eit bibelvers som du vil trekke fram til slutt?

    - Eg har blitt glad i Johannes 14.27: «Fred etterlèt eg dykk, min fred gjev eg dykk. Eg gjev dykk ikkje fred på same måten som verda gjer det. Lat ikkje hjartet dykkar uroast, og ver ikkje motlause!». Når eg kan oppleve kaos og vanskelege ting, så er det Gud som kan gje fred. Han er ei klippe i livet mitt, seier Åshild.

     

     

    Bli-kjent-tur for VG1
    13-Sep-2018

     
    Tysdag og onsdag denne veka var VG1 på bli-kjent-tur til leirstaden Orreneset, som ligg i underkant av 30 min køyring frå Vestborg. 

     

    Her var det aktivitetar som Bonhoeffer-vandring (to og to går tur medan dei samtalar), snik (ein skal snike seg fram i mørkret. Målet er å leggje frå seg ein lapp i ei bøtte utan at nokon finn ein med lyset frå ei lommelykt), grilling og skrive positive meldingar med grunngjeving til kvarandre.

    vestborg.no var til stades under snik-leiken. Der imponerte elevane med stort engasjement trass i konstant regn under leiken.

    I følgje dei elevane vestborg.no fekk snakka med i etterkant, var det to veldig kjekke dagar på Orreneset.





     

     

    Jubilanttreff
    13-Sep-2018

    I helga var det jubilanttreff på Vestborg.

    Her kan du sjå bilete frå dei ulike kulla:

    10-årsjubilantar: Første rad, f. v.: Haakon Arne Espelund, Ole-Peter Sæther, Cathrine Rogstad Behrentz, Ruth Iren Tronstad, Palma Kristin Larsen og Nancy Frisvoll Rogne.

    Bakerste rad, f.v.: Andreas Hjelme, Thomas Trøen, Ole Petter Stenberg, Lars-Petter Ødegård og Eyvind Volle.

     



    20-årsjubilantar: F. v.: Marita Blindheim Bjerkestrand, Marte Tolo Skjong, Jon Håvard Grønbeck og Sigrid Johanne Hovda.

     



    40-årsjubilantar: F. v.: Jon Roald Sandvik og Lisbeth M Moltu Espeseth.

     



    50-årsjubilantar: F. v.: Eldrid Johanne Gjerde, Ingunn Bruaset Austnes, Solfrid Hoksnes Bjerkestrand, Norunn Notanes Riksheim, Hilde Sylte Baltzersen, Marie Karin Eik, Ingunn Kvalsvik Worren, Ansgar Misund, Roar Skoglund, Anne-Lise Aambakk Karlsen, Johan Sigfred Kristengård, Magnar Austnes, Tordis Sundgot Urke, Anne Sporsheim Røed, Bodil Karin Skodje Skjegstad, Randi K Sporsheim Røstberg, Magne Roar Jacobsen, Oddleif Bjerkestrand og Knut Arild Eiknes.

     

     

     

     

     

     


    Seminar om grensesetting og seksualitet
    06-Sep-2018


    Grete Yksnøy Martinsen og Eivind Sætre har ansvar for sjelesorg og retteleiing i NLM. Torsdag denne veka var dei på tunet for å snakke om grensesetting og seksualitet.

    I skuletida var alle elevane samla for felles innføring i temaet. Deretter gjekk gutane saman med Eivind og jentene saman med Grete. I gruppene fekk jentene fortelje kva gutane burde vite – og omvendt. I samlinga etterpå var alle samla igjen, og bodskapen frå kvar gruppe vart gjeven til den andre gruppa.

    På ettermiddagen var det personalsamling. Der fekk Grete og Eivind vektleggje kva som var viktig for å vere ein god rollemodell i møte med dei unge.

    I timen før kvelds var det «grillmøte» der elevar kunne stille spørsmål om ting dei lurte på til Grete og Eivind.

     

    Tekjøkkenpraten: Lærar Anders Nybakk
    02-Oct-2018


    Anders (28) er ny lærar i år ved idrettslinja på Vestborg.

     

    - Eg har fått draumejobben! seier han.

    Hedmarkingen kjem frå Nord-Odal, som ligg nordaust for Gardermoen. Vegen til Vestborg gjekk gjennom Valdres og Volda.

    - Det var mykje idretts- og friluftsliv på meg då eg var liten, men det fekk ein pause i tenåra. Mykje av ungdomstida mi nytta eg framføre ein skjerm og spelte skjermspel. Når eg ser tilbake på den tida, så skulle eg ynskje at eg også var meir fysisk aktiv i ungdomsåra.

    - Kva fekk deg til å endre kurs?

    - Etter eg var ferdig med vidaregåande byrja eg på hundekøyringslinja ved Valdres folkehøgskole. Eg hadde ikkje erfaring mykje erfaring med hundar frå før, men hadde eit av mine beste år hittil i livet. Etterpå var eg «stip» på skulen – eit anna ord for eittåring.

    VALDRES, VOLDA OG VESTBORG

    Tida i Valdres hadde staka ut yrkeskarrieren til Anders.

    - Eg ville bli idretts- og friluftslærar i folkehøgskulen, og eg vart tipsa om at det kunne vere klokt å ta friluftsliv ved høgskulen i Volda. Difor hamna eg på Sunnmøre, og eg har sidan vore i Volda. Som student har eg teke utdanning i friluftsliv, idrett, historie, naturfag og praktisk-pedagogisk utdanning. Dei to siste åra har eg jobba ved Volda ungdomsskule.

    - Korleis vart det Vestborg?

    - Eg visste det var planar om å starte idrettslinje ved skulen. Då eg fekk sjå stillingsannonsa var valet lett, og eg sette meg rett ned for å skrive søknaden. Den brukte eg god tid på, for eg ville ha han best mogleg. Jobben som idrettslærar ved Vestborg vidaregåande skule ville eg gjerne ha, og gleda var stor då eg fekk stadfesta at eg hadde fått stillinga.

    GOD START
     
    Anders har vore i sving i knappe to månadar, og han har fått ein god start. 


    - Det er heilt topp å vere her. Eg hadde trudd det skulle bli bra, men det har vore betre enn eg trudde! Det har vore mykje å setje seg inn i, og det har til tider vore slitsamt, men trivselen er så høg at det går veldig fint. Eg gler meg til å gå på jobb kvar dag!

    - Kva er årsaka til trivselen?

    - Elevane utfordrar meg fagleg, noko som eg likar. Dessutan er det eit tett samhald i elevgruppa. Eg trivast også godt i kollegiet, og eg trivast med at Vestborg er ein kristen skule. Her kan eg, på ein annan måte enn i ein offentleg skule, vere open om trua mi. Det opnar opp for diskusjonar om tru og livssyn med dei unge, noko som eg opplever er innmari fint å få gjere.

    Anders sitt yndlingsbibelvers er Jeremia 29.11. Der står det: «For eg veit kva tankar eg har med dykk, seier Herren, fredstankar og ikkje ulukketankar. Eg vil gje dykk framtid og von.»


    - Det er skriven til det jødiske folket, men eg opplever at det også talar til meg. Gud har ein plan med livet mitt, og eg treng ikkje å legge allslags planar. Han hjelper meg, og eg finn tryggleik i han.

     

    Tekjøkkenpraten: Miljøarbeidar Åshild Remmereit
    18-Sep-2018


    Åshild var russ på Vestborg våren 2017. Etter eitt år som elev ved bibelskulen på Fjellhaug i Oslo er jenta frå Torvikbukt på Nordmøre attende på tunet.

    Korleis var dei tre åra som elev på Vestborg?

    - Det var ein veldig opptur frå start til slutt. Då eg byrja på Vestborg var eg forsiktig, beskjeden og utrygg, men det trygge miljøet gjorde at eg fekk mykje meir tru på meg sjølv. Her fekk eg mange gode vener, og eg fekk det mykje betre. Det var veldig godt for meg å vere i det kristne miljøet som ein har på Vestborg. Miljøet her gjer noko med måten ein behandlar kvarandre på. I tillegg fekk eg input gjennom morgonsamlingar, møter og bibelgrupper. Alt dette var med å danne eit grunnlag for resten av livet.

    - Kvifor ville du tilbake?

    - Eg kunne tenke meg å bli miljøarbeidar fordi eg hadde det så vanvitig bra her. Etter kvart så skjøna eg at det kunne vere behov for meg her, og at eg var ynskt. Ei viktig hending var ein morgon i desember i fjor. Då bad eg til Gud om ein peikepinn påkva eg skulle gjere komande skuleår. Ein time etterpå kom det, via mail, ei oppmoding om å søkje på stillinga som miljøarbeidar ved Vestborg.

    Åshild har ikkje tenkt så mykje over korleis året som miljøarbeidar skal bli.

    - Eg veit ikkje, og eg legg året i Gud sine hender. Men eg vonar eg får lært mykje, og eg vonar eg får bety noko for elevane.

    LÆRDOM

    Førre skuleår gjekk Åshild på musikklinja på Fjellhaug.

    - Året på Fjellhaug gav meg eit utvida syn på Gud og gjorde meg tryggare i trua mi. Eg har blitt VELDIG glad i å lese i Bibelen, for no har eg ein betre kunnskap om det som står i Guds ord. Dessutan fekk eg mange gode vener, eit større nettverk og mange gode opplevingar.

    - Kva lærte du i fjor?

    - Eg har ofte vore redd for å gjere feil, men fjoråret lærte meg at det ikkje er farleg å gjere feil. Årsaka var at eg byrja skuleåret på Fjellheim bibelskole i Tromsø, men eg kjende på at det ikkje var der eg skulle vere. Mellom anna så likar eg å spele piano, men på Fjellheim var det ikring 20 av medelevane mine som også kunne spele det instrumentet. Då eg kom til Fjellhaug fekk eg høyre eg var eit bønesvar, for musikklinja hadde behov for ein pianist. Det gjorde at på Fjellhaug var det bruk for meg på ein annan måte enn på Fjellheim. Lærdomen eg sit med er altså at det ikkje er farleg å gjere feil, og at ein ikkje skal la ting halde fram når ein kjenner at noko er gale. Elles lærte eg å ta det med ro. I VG3 var eg med på «alt», og sjølv om det kjendest bra ut då, så ser eg i ettertid at det kunne bli litt mykje. På Fjellhaug hadde me ikkje lekser, så det var «ingenting» som skjedde frå klokka 15 til dagen etter. Det gjorde at eg var rastlaus i starten, men etter kvart fann eg ein god rytme der eg brukte meir tid på Bibel og bøn, samt å vere stille og vere for meg sjølv. Det er noko som eg også ynskjer å ta med meg inn i eit hektisk miljøarbeidar-år.

    - Har du eit bibelvers som du vil trekke fram til slutt?

    - Eg har blitt glad i Johannes 14.27: «Fred etterlèt eg dykk, min fred gjev eg dykk. Eg gjev dykk ikkje fred på same måten som verda gjer det. Lat ikkje hjartet dykkar uroast, og ver ikkje motlause!». Når eg kan oppleve kaos og vanskelege ting, så er det Gud som kan gje fred. Han er ei klippe i livet mitt, seier Åshild.

    Tekjøkkenpraten: Miljøarbeidar Jonas Hesthaug
    03-Sep-2018

     

    Jonas var russ ved Vestborg i 2016, og han fortel det er tre årsaker til han ville attende.

    For det fyrste hadde eg tre veldig bra år som elev på Vestborg, og eg kunne tenke meg å vere her meir. Draumen var å kunne leve og bu på skulen UTAN å ha lekser. For det andre ville gjerne ha innblikk i korleis det var å vere personal ved skulen. Årsaka til det er at eg vurderer å bli lærar. For det tredje opplevde eg at har blitt leia av Gud. I vår ba eg om svar på kva eg skulle bruke skuleåret 2018/19 til. Same natta drøymde eg at eg var i møtesalen på Vestborg og blei klappa fram og presentert som miljøarbeidar. I førre veke skjedde akkurat det same som i draumen, så det var veldig kult! seier han.

    - Kva gjorde dei tre åra som Vestborg-elev med deg?

    - Det var veldig mykje, og det har vore dei tre åra eg har vakse mest som person. Eg fekk meir tru på meg sjølv, og eg fekk ei sterkare tru. Når det gjeld det sosiale, så lærte tida på Vestborg meg mykje om korleis eg bør oppføre meg saman andre og samtale med andre.

    Førre året var han på andre sida av jordkloda. Då gjekk han disippeltreningskule i regi av Ungdom i oppdrag på New Zealand.

    - Der lærte eg å leve meir som ein læresvein av Jesus. Dei fyrste tre månadane var eg på skulen i New Zealand. Etterpå var eg i misjonspraksis i 1 ½ veke i Australia før eg var på Papa Ny-Guinea i to månadar.

    - Kva sit du igjen med etter desse månadane?

    - Fyrst og fremst opplevde eg den krafta som vi kristne kan ha gjennom Den heilage Ande. Denne krafta fekk eg vere med å setje ut i praksis fleire gonger. Eg opplever at eg ikkje treng å vere redd av di Gud er med meg. Fleire gonger opplevde eg overnaturlege ting som ikkje kan forklarast på naturleg vis. Mellom anna var det ein av leiarane som var døden nær av di han hadde fått bakteriar i blodet. Då vi bad for han forsvann brått ein svulst han hadde og så blei han heilt frisk. Eg såg at menneske blei rørt av Gud. Då vi var på Papa Ny-Guinea og hadde møte, så blei det ei vekkjing. Det gjorde at landsbyfolket vedtok å skifte namn på landsbyen frå Bola, som tyder øydeleggjing, til Bella, som tyder sameining med Gud.

    Eidsdalingen ser fram til miljøarbeidaråret.

    - Eg trur det blir veldig bra. Det er og skal bli kjekt å bli kjend med nye, og eg vil gjere mitt for at andre skal ha det bra på skulen denne vinteren. Eg trur også eg vil vekse andeleg gjennom det kristne arbeidet eg er med å ha ansvar for. Dessutan vil det vere spennande å følgje den nye idrettslinja.

    Jonas er i ferd med å bli litt sånn småkjendis på Sunnmøre. Han gjer det nemleg veldig godt i fjell-løp og motbakkeløp.

    - Ein del av fritida mi kjem til å gå med til å trene. Eg trenar nesten kvar dag, og i snitt er treningsøktene mine på ikring 1 ½ time.

    Som miljøarbeidar får han ete saman med elevane, men han ser at det kan vere lurt å utvide kunnskapsbasen sin.

    - Eg har i tankane at eg bør lære meg å lage mat.

     

     

Telefon: 70 26 39 00
E-post: info@vestborg.no