Vestborg vgs - den kristne internatskulen i alpebygda Stranda.

 
Studiespesialisering
Idrettsfag
Påbygging
KRIK-program
Internatskule
Fritidstilbod
    405 000 til misjonsprosjektet
    16-Jun-2018


    Vestborg-russen har samla inn heile kroner 405 000 til misjonsprosjektet sitt i Indonesia!

    Prosjektleiarane Flora Miro og Markus Engås overrekte ein symbolsk sjekk til Geir Henning Tunheim frå sitt regionkontor. Tunheim tok i mot den flotte gåva på vegne av NLM.

    Prosjektleiar Engås takka både medruss og medelevar for innsatsen som låg bak den høge innsamla summen.

     

    Avskjed med rektor Geir Magne
    16-Jun-2018


    Rektor Geir Magne Engås skal ut i to års permisjon for å vere rektor på NLM sin familiebibelskule i Nairobi i Kenya.

    På årets avslutningsfest takka styremedlem Mons Olav Walgermo han for innsatsen som Vestborg-rektor.

    - Du har leia skulen på ein glimrande måte, sa Walgermo i helsinga si til Geir Magne.

     

    Festborg
    16-Jun-2018

     

    Laurdag var det avslutningsfest på Vestborg. Elevar, foreldre, slekt, vener og tilsette feira i 2 ½ time. Deretter var det nydeleg festmat frå kjøkensjef Dana Rudusa & co på kjøkenet.

    VG3-elevane Bendik Hermansen og Nahom Abrahame losa festlyden gjennom festen på ein rutinert måte.

    I løpet av programmet vart det ulike songinnslag, presentasjon av Ingrid og Håkon Hovda – det nye rektorparet, helsing frå rektor Geir Magne Engås, innslag frå Vestborg-TV og innslag frå russen. Norsklærar Erlend Hellberg, som vart kåra til årets heidersruss, og rektor Geir Magne hadde også ein stand-up-show som vekte lått og åtgaum.

    Geir Henning Tunheim frå regionkontoret hadde tale der han snakka om æva – og at han vona å sjå oss alle i himmelen.

    I tillegg hadde russen eit innslag, samt dei overrekte ein sjekk til misjonen. Den synte kor mykje dei hadde samla inn til misjonsprosjektet sitt (Sjå eiga sak).

     


    Geir Magne og Erlend under stand up-showet.


     

    Munnleg eksamen
    15-Jun-2018



    Ting skjer på tunet for tida. Laurdag er det avslutningsfest, men mange elevar har også andre ting å ha fokus på. Alle i VG3 og to parti i høvesvis VG1 og VG2 kom opp i munnleg eksamen. Desse eksamenane vert haldne på tysdag. I dag fekk elevane melding om kva dei kom opp i, og elevane viste både glede og sorg då dei fekk kunngjeringa.

    På biletet er det jubel etter å ha fått vite at ein har kome opp i historie.


     

    Avslutningsfest
    14-Jun-2018

     

    Laurdag 16. juni er det avslutningsfest på Vestborg.

    For tilreisande er det flexi-middag mellom klokka 13 og 14.

    Sjølve festen byrjar klokka 16, og det er Geir Henning Tunheim frå regionkontoret som skal halde andakt.
    Der er alle velkomne!

     

    (På biletet kan du sjå fjorårets avgangskull.)

     

    Vinnarar av mobil-konkurranse
    14-Jun-2018

     

    Ane Holm (til venstre på biletet) og Sara Emilie Lauvstad vann konkurransen om å klare seg lengst utan mobiltelefonen sin.

    I byrjinga av april leverte dei inn mobiltelefonen sin til miljøarbeidar Simon Morris. Det var ikring 20 elevar som var med på konkurransen, men det til slutt var det altså Ane og Sara Emilie som stod att som vinnarar.

    Ane fortel at det har gått fint å klare seg utan mobilen.

    Det har vore litt utfordrande når eg har vore ute og reist, men eg fann ut at det gjekk bra det også. Eg måtte berre planleggje på ein annan måte. Elles har «mobilkvilen» opna opp for meir kontakt andlet-til-andlet under måltida, og det er mykje hyggjelegare.

    Sara Emilie har kjempa litt meir for å klare å halde seg mobilfri.

    - Det var utfordrande i starten av konkurransen, men det vart kjekt etter kvart. Eg opplevde at det å ikkje ha mobil opna opp for å snakke meir med andre.


    Les gjerne meir her:

    http://www.vestborg.no/nyhetsapp/mobil-stopp-og-digitalt-sukker




     

    Ida S. Skarshaug
    09-Jun-2017


    – Å gå på Vestborg er den beste avgjersla eg har tatt nokon gong!

     

    Ida begynte på Vestborg fordi bestevenninna ville gå her. Dei hadde høyrt at skulen hadde godt miljø, og i tillegg var det eit pluss at det var internat på skulen.

     

     

    – Eigentleg ville eg gå dramalinja på Fagerlia vgs i Ålesund, men der kom eg ikkje inn. Etter to og ei halv veke på Vestborg, fekk eg kontrabeskjed frå Fagerlia. Men då hadde eg funne ut at eg treivst så godt og passa så godt inn på Vestborg, at eg ville halde fram som Vestborg-elev. Det er eit val eg ikkje angrar litt på ein gong! Det er den beste avgjersla eg har gjort nokon gong! seier romsdalsjenta.

     

    KRISTEN

    Då Ida vaks opp, visste ho ikkje at det fantes kristne ungdomsmiljø.

    – Pappa las i Bibelen til meg då eg var lita, men ingen i mitt ungdomsmiljø var kristne, fortel ho.

    På Vestborg har Ida blitt kristen og mykje falle på plass i livet hennar.

    – Eg skjønar ikkje kva eg har halde på med heile livet, for det å vere kristen gjev så mykje meining!

    – Korleis?

    – I tenåra så skal ein finne ut kven ein er, kva ein står for og kva ein skal gjere med livet. No når eg har blitt kristen, har eg funne ut at det er eit liv etter døden, og at vi lever for å kome til noko så reint som himmelen. Og sjølv om vi lever syndefullt, så skal vi faktisk få kome dit. Det synest eg er fantastisk!

    – Korleis opplever du det å leve som kristen?

    – Det eg opplever veldig stort er at vi kristne kan be for kvarandre. Ja, det er så godt å kjenne at ein har folk i ryggen som støttar ein. Dessutan er samhaldet med andre kristne så godt å oppleve. Uansett kva ein gjer så tenkjer ikkje folk stygge ting om deg. Dei har ikkje negativt fokus i kvardagen. I tillegg så gjer det noko med meg å få bønesvar. Eg har til dømes vore plaga med ein dårleg fot, men den har blitt heila etter å blitt bede for.

    FANTASTISKE FOLK

    Vidare fortel Ida om oldemora si på 85 år.

    – Ho er kristen. Tidlegare har eg ikkje forstått ho så godt, men det gjer eg no. I det siste har eg opplevd at det har blitt eit band mellom oss.

    Ida har også gjort seg nokre tankar om Vestborg som skule.

    – Sidan vi bur på skulen har vi alt tilgjengeleg. Vi kan arbeid med skulearbeid i klasseromma etter skuletid, vi har lærarar som kan hjelpe med skulearbeid når dei har tilsyn og vi har eit triveleg bibliotek. Skulen er liten, og det gjer at fagvalet er lite, men samstundes gjer det at vi blir betre kjende med lærarane våre enn på større skular.

    – Korleis vil du samanfatte ditt fyrste år på Vestborg?

    – Eg har blitt ein anna person i løpet av dette skuleåret. Mellom anna så har eg funne meg sjølv, og eg har snudd tenkemåten min og blitt meir positiv. Dessutan har eg blitt kjend med masse FANTASTISKE folk. Her har eg mange førebilete eg ser opp til, også i veneflokken. Ja, eg har fått vener for livet. Her har eg fått vere meg sjølv og lært meir om korleis ein skal vere saman med andre. No i mai var eg på langweekend-tur til Gdansk. Der hadde eg det heilt fantastisk. Men eg sakna Vestborg!


     

     

     

    Susann Bjørnerem
    10-Dec-2016

     

    – Elevane er inkluderande med kvarandre, seier VG3-elev Susann Bjørnerem

    – Det er veldig bra å vere elev på Vestborg, seier ho.

    Susann har vakse opp i sentrum av Molde, men kom til Vestborg i august 2015 – som ny i 2. klasse.

    – Her er veldig bra folk, seier Susann.

    – Kva meiner du med «bra»?

    – Elevane på Vestborg er hyggjelege og inkluderande med kvarandre. Her finn vi på artige ting i lag, og vi kan snakke med kvarandre om alt. Det gjer at vi kan stole på kvarandre, og vi får venskap for livet, skildrar ho.

    Molde-jenta fortel at ho valde Vestborg og Stranda fordi ho ville prøve noko nytt.

    – Dessutan er eg glad i naturen og i sport. Her på Stranda ligg tilhøva til rette for å dyrke interessa eg har for fysisk aktivitet.

    VESTBORG SINE STYRKAR

    Ho fann seg fort til rette i Vestborg-miljøet.

    – Eg kjende ingen i klassen min før eg byrja, men folk var så opne her at det gjekk veldig bra å bli fort kjend med dei nye klassekameratane mine.

    – Kva ser du på som Vestborg sine styrkar?

    – Det er eit veldig bra miljø der ein bryr seg om veldig om kvarandre, noko som gjer at ein kjem lettare under overflata i samtalar. Eg trur årsaka til det er at vi har så mykje tid i lag både i skule- og fritid. Dessutan er Vestborg ein plass der det er veldig godt å ha blikket festa på Jesus. Her har vi andre å dele trua med, og her kan vi vekse i trua. Vi har bibelgrupper, møter, KRIK-samlingar og bønemøter. Elles har vi eit godt fagutval til å vere ein så liten skule, og dersom vi treng hjelp til skulearbeid, er vegen kort til naborommet. I tillegg har vi leksehjelp.

    – Etter ikring 1 ½ år som Vestborg-elev, så har Susann gjort seg nokre erfaringar.

    – Eg har lært mykje om meg sjølv. Mellom anna har eg funne meir ut om korleis eg fungerer saman med andre, korleis eg likar å jobbe med skulearbeidet og kva mine verdiar i livet er. Eg har også lært om korleis andre menneske fungerer. Dessutan har eg har vekse i trua.

    JOBBA MED VERDAS BESTE FOTBALLSPELARAR

    I skrivande stund nærmar det seg jul, men likevel skal vi gå tilbake i tid. Årsaka er at Susann sommaren 2016 hadde ein uvanleg sommarjobb.

    – Eg var «outdoor adventure instructor» på eit fotballakademi for jenter utanfor Boston, Massachusetts på nordaustkysten i USA. Der var eg i sju veker, og hovudoppgåva mi var å vere med på å legge til rette for utandørsaktivitetar når jentene ikkje var på fotballtrening.

    – Korleis opplevde du sommarjobben din?

    – I fritida reiste eg litt rundt, og eg var mellom anna i New York. Men sjølve jobben gjorde at eg fekk sett innsida av USA på ein annan måte enn eg ville gjort om eg var turist. Berre det å få jobbe med Mia Hamm og Kristine Lilly, blant tidenes aller beste kvinnelege fotballspelarar, var stas. Elles fekk eg prøve ut mange ting som eg elles ikkje plar å gjere. Det var rett og slett gøy å vere der, og i samspel med deltakarar og instruktørar fekk bruk for det eg hadde lært på Vestborg om meg sjølv og andre, fortel Susann.


     

    Flora Miro
    07-Apr-2016

    VG1-elev og tidlegare flyktning, Flora Miro, no busett i Volda, har ein annan bakgrunn enn dei fleste andre Vestborg-elevane. Bli betre kjend med jenta som har same morsmål som Jesus, nemleg arameisk.

    Flora har vekse opp i Irak. Delvis budde ho i Mosul, som ligg like ved oldtidsbyen Ninive, og delvis budde ho i Bagdad. Ho er arameisk og familien er kristen.

    – Vi vart forfølgde fordi vi var kristne. Muslimane var ute etter oss og kom med truslar. Dei gjorde også alvor av truslane, og mellom anna vart onkelen min kidnappa. Systera mi og eg kunne stå i timesvis i vindauget for å sjå etter pappa når han var på jobb, for vi var så redde for at noko galt kunne ha skjedd med han. Elles så var det ofte både bomber og skyting i rundt om i nabolaget. Striden mellom sunnimuslimar og shiamuslimar gjekk også utover oss. Det var fleire gonger det var nære på at det gjekk skikkeleg gale. Eg hugsar ein gong eg stod i brødkø, og ein mann i køen let meg få gå føre han. Då eg var ferdig i butikken, så gjekk eg inn i bilen. Vi hadde berre køyrt nokre få sekund før ein sjølvmordsbombar sprengte seg sjølv i lufta like utanfor butikken, fortel Flora.

    FLYKTA

    Til slutt valde familien å flykte. Fyrst flykta far til Flora, og etter ei lang reise gjennom Europa kom han til Noreg. Kona hans og dei to jentene flykta året etter til Syria. Der vart dei verande i eitt år før familien vart sameint igjen.

    – Eg hadde ikkje sett pappa på to år då vi landa på Ørsta/Volda-flyplassen. Det var så uendeleg godt å sjå han igjen, og det var så godt å kome til eit land der vi kunne føle oss trygge, seier ho.

    Flora var 11 år då ho kom til Noreg i 2010. Sjølv om det var trygt og godt å kome til landet i nord, så fall ikkje alle brikkane på plass.

    – Eg sakna så sårt venene mine i Irak. Det fellesskapet eg hadde med dei, fann eg aldri hos andre i løpet av barneskule- og ungdomsskuletida. Eg opplevde det som om eg stod utanfor og såg inn, skildrar ho.

    GUD HJELPTE

    I august 2015 byrjar Flora på Vestborg.

    – Eg lengta etter eit godt miljø og eit kristent miljø. Då eg fekk tilrådd skulen frå elevar som hadde gått her før, så kjende eg at Vestborg skulle verte min skule. Eg fekk også foreldra mine til å støtte valet etter å ha vist dei fleire artiklar frå «Tekjøkkenpraten» på vestborg.no. Derfor er det litt rart å plutseleg vere den som vert intervjua i «Tekjøkkenpraten» sjølv.

    – Korleis var det å byrje her?

    – Eg opplevde tidleg at miljøet var godt, men dei fyrste månadane hadde eg den same opplevinga som eg hadde i Volda: Nemleg at eg stod utanfor og såg inn, men etter kvart hjelpte Gud meg å skjøne at eg måtte gjere nokre grep sjølv for å få betre kontakt med medelevane mine. Etter å ha fått jobba aktivt med det, så lausna det smått om senn. No stortrivast eg, og eg opplever at eg kan setje meg med kven det måtte vere i matsalen, og likevel kjenne på at eg er «innanfor».

    FANTASTISKE LÆRARAR

    Ein periode vurderte Flora å verte utvekslingsstudent i USA etter at VG1 var over. Det er ikkje aktuelt no.

    – Vestborg er ein veldig bra skule med Jesus i sentrum og Bibelen i handa. Lærarane er heilt fantastiske. Dei er veldig flinke til å sjå kvar og ein både fagleg og sosialt. Eg har gått på ganske mange ulike skular, men eg har aldri før vore borti at absolutt alle lærarane er fantastiske. Her er eit døme: Det er viktig for meg å gjere det godt på skulen. Draumen min er å bli lege. Det faget eg slit mest med er engelsk, men faglærar Hanne Welle har sett seg ned med meg og saman har vi lagt ein konkret plan for korleis eg skal bli betre. Dessutan har skulen, med Ola Risa, Kristoffer Stige og Bodil Bø i spissen, lagt til rette for at vi elevane kan få hjelp med skulearbeid også etter skuletid. Eit anna døme er gymlærar Åshild Bogstad Stenberg. Eg har lenge ynskt å lære å stå på ski. Under skidagen like før påske ordna Åshild slik eg fekk lånt meg ski, og så lærte ho meg dei grunnleggjande teknikkane. I tillegg fekk vi så mykje god tid i lag at vi fekk oss ein lang og god prat om alt mogleg frå ski til Jesus. Elles har eg hatt mykje glede og nytte av å snakke med Margareth Engås. Ho er tilsett som kognitiv terapeut på skulen for å kunne ha samtalar med oss elevar, fortel Flora.

    – Etter å ha opplevd så mykje vondt og så lite tryggleik som du har gjort, kan det vere naturleg å tenkje seg at alt dette har sett spor. Kva tenkjer du om det?

    – Livet går opp og ned også for meg. Framleis er det stunder der eg skulle ynskt at livet var betre, men eg trur det er tre grunnar til at livet trass alt er godt. For det fyrste er det veldig trygt å vere elev på Vestborg og oppleve trygge og gode personar i både elev- og personalflokken. Men det er to ting som er endå viktigare. Eg har nokre fantastiske foreldre. Midt i alt det vonde familien har opplevd, så har dei tatt vare på meg og systera mi. Vi har følt på tryggleik, og dei har gjort alt for å beskytte oss. Noko av det eg har sett mest pris på, er bibelkveldane eg har hatt med mamma sidan eg var bittelita. Ho har fortald historiar frå Bibelen kvar kveld, og etter som eg vart eldre så har vi snakka saman om det vi har lese og vi har bedt i lag. Likevel er nok Gud den viktigaste årsaken. Midt i alt det vonde eg har opplevd, så har Han passa på meg og familien min. Han har bore meg gjennom alle vanskane, og Han har vist seg å vere kraftkjelda i livet mitt, slår Flora Miro fast.


Telefon: 70 26 39 00
E-post: info@vestborg.no