Vestborg vgs - den kristne internatskulen i alpebygda Stranda.

 
Studiespesialisering
Idrettsfag
Påbygging
Internatskule
Fritidstilbod
    Jubilanttreff 2019
    12-Apr-2019


    Alle tidlegare elevar er velkomne til jubilanttreffet for 2019. I år er datoen laurdag 21. september.

    Skulen sender invitasjon til dei kulla som gjekk ut for 10, 20, 30, 40, 50 og 60 år sidan.

    Velkomne!

    Kvardagsglimt: Møte
    12-Apr-2019


    Onsdagkveldar er det enten møte eller bibelgruppe som står på planen på Vestborg, men i veka før påske så vart møtet flytta fram til måndag kveld. Denne gongen var Ole Os på vitjing, og han snakka om påskelammet i både det gamle og det nye testamentet. Etterpå var det lagt til rette for bønevandring.

    Elevar byter på desse møtene på å vere med i forsongarteamet.




    Menneskeverd
    04-Apr-2019


    Onsdag var Ingrid Vatnar Olsen frå Menneskeverd på vitjing på Vestborg. 

     

    Menneskeverd jobbar aktivt for å styrke vernet om menneskelivet frå fræving/befruktning til naturleg død – for spesielt sårbare grupper.

    Gjennom Vatnar Olsen sitt føredrag, så fekk elevane lytte til eit alternativt syn på liv i høve til det som er gjeldande i dagens samfunn.

    I den fyrste delen, så tok ho føre seg synet på abort. I den andre delen snakka ho om dødshjelp.

     

    Vestborg vlogg for mars
    04-Apr-2019



    Her byr vi på Vestborg vloggen for mars!

    Kvardagsglimt: I luka til Svein Lars
    02-Apr-2019


    For Vestborg-eleven så kan møtet kontormann Svein Lars Ringstad fort bli eit høgdepunkt for dagen. Svein Lars møter alle med smil og service når dei kjem til luka hans.

    Her ein dag var syskenborna Laila og Heidi Vikenes innom.

    -Svein Lars gjer ein viktig jobb. Til dømes når vi skal ha ein presentasjon, så hjelper han oss med utskrifter. Han sel også kladdebøker, blyantar og liknande. Elles går vi til Svein Lars når vi treng hjelp. Han fortel oss kven vi skal snakke med for å ordne problemet, seier Laila og Heidi.


     

    Rollebryllaup
    02-Apr-2019

     
    Sundag var det rollebryllaup på Vestborg. 


    Kreative elevar kom til dømes som Erna Solberg, Brødrene Dal, Harald Hårfagre, ulike karakterar frå serien Parterapi og filmen Frozen. Sjølve vigselen tok Andras Håtveit seg av.

    Nedanfor kan ein sjå bilete frå bryllaupsfesten.









     

    Tekjøkkenpraten: Minister Dag Inge Ulstein
    08-Feb-2019

     

    vestborg.no har møtt tidlegare Vestborg-elev og noverande utviklingsminister Dag Inge Ulstein i Tekjøkkenpraten. Ulstein var så raus at han sette av tid til ein prat med Vestborg si heimeside etter ein hektisk møteverksemddag. Torsdag 31.1. var siste frist for å setle budsjettet for 2019, og det var ein nøgd minister som vestborg.no møtte etter regjeringskonferansen. Budsjettet til departementet hans ligg på oppimot 40 milliardar kroner.

     

    I staden for å ha intervjuet på eit av skulen sine tekjøkken, var det meir praktisk å ta praten i Oslo. Dermed vart det ein triveleg drøs i sofagruppa på Ulstein sitt kontor i Utanriksdepartementet si bygning, Victoria terrasse, ikkje langt frå slottet i hovudstaden.

     

    VESTBORG UTRULEG VIKTIG

     

    Inne på ministerkontoret gjekk vi rett på kjernespørsmålet.


    -Kva har åra på Vestborg hatt å seie for deg?


    -Eg gjekk på Vestborg frå 1996 og var russ i -99. Det å få gå på Vestborg var utruleg viktige år for min del. Eg opplevde trivsel og gode lærarar. Mellom anna hadde eg verdas beste norsklærar, Kjetil Dybvik. Han gav oss elevar mykje rom. Eg fekk også mange gode venskap. Elles var Vestborg viktig i høve til tru. Eg vart tryggare som kristen, og eg fekk utfordringar. Ei utfordring som var ekstra viktig, var året i 1. klasse då eg var leiar i ungdomsklubben «Kula» i Hellesylt. Ein gong i veka drog vi ein liten gjeng Vestborg-elevar for å halde klubb. Gjennom dette arbeidet fekk utruleg viktig leiarerfaring og ansvar. Elles vart eg utfordra og involvert med å arrangere møter og ta ansvar på bibelgruppe. Det var kanskje stress der og då, men det var samtidig viktig for trua mi, seier Ulstein.


    Då han var VG3-elev, var han med på misjonstur til Afrika. Føremålet med turen var å skaffe informasjon for å inspirere til å samle inn pengar til Vestborg-russen sitt prosjekt.


    -Eg har sagt i intervju med Morgenbladet, TV2 og NRK at turen til Elfenbeinkysten er ein direkte årsak til eg no sit som utviklingminister. Der vart det sterke møter med menneske som sette sitt preg på meg. Eg fekk også sjå kor stor endring utviklingsarbeid kunne gjere med menneske ved å satse på helse, vatn og utdanning. Turen til Elfenbeinskysten skapte engasjement i meg og sette retning for eigne verdiar og karriereval.


    -Har du eit råd til dagens Vestborg-elevar?

    -De er veldig heldige som får gå på Vestborg og få møte så engasjerte lærarar som vil det beste for dykk – og for heile livet dykkar. Det er inga sjølvfølgje. Eg vil utfordre dykk til å tenkje gjennom korleis de kan bruke eigne styrkar til å gjere ein forskjell for andre. Då eg var elev på Vestborg, ville eg gjerne bety ein forskjell for andre, men hadde aldri tenkt at eg skulle verte utviklingsminister.

     

    VIL ENGASJERE

     

    Etter Vestborg har Ulstein, i tillegg til å engasjere seg i Salem i Bergen, teke ein bachelorgrad i teologi og teke arbeid- og organisasjonspsykologi. Han har også fått utdanna seg som samlivsterapeut ved Modum Bad. Desse erfaringane har gjort at han har leia samtalesenteret og vore utviklingssjef ved Haraldsplass Diakonale Stiftelse. Dessutan har han vore sosialbyråd i Bergen med ansvar for til dømes rus og psykiatri. Då han 22. januar vart utnemnd til statsråd, kom han frå jobben som finansbyråd i Bergen.


    -Kva gler du deg til i den nye jobben?


    -Det er ein utruleg spennande jobb. Eg vil gjerne fighte for å at dette landet skal prioritere å hjelpe andre, og derfor er eg glad for at vi nå har fått nesten 40 milliardar kroner på budsjettet vårt. Elles vert det viktig for meg å engasjere andre, og difor har eg lyst å reise rundt å vitje skular, universitet og folkehøgskular. Det er fleire som sultar no i 2019 enn for to år sidan. Det vil eg vere med på å gjere noko med, og eg vil gjerne vere med å vekke og engasjere ein ny generasjon!

     

    Tekjøkkenpraten: Lærar Anders Nybakk
    02-Oct-2018


    Anders (28) er ny lærar i år ved idrettslinja på Vestborg.

     

    - Eg har fått draumejobben! seier han.

    Hedmarkingen kjem frå Nord-Odal, som ligg nordaust for Gardermoen. Vegen til Vestborg gjekk gjennom Valdres og Volda.

    - Det var mykje idretts- og friluftsliv på meg då eg var liten, men det fekk ein pause i tenåra. Mykje av ungdomstida mi nytta eg framføre ein skjerm og spelte skjermspel. Når eg ser tilbake på den tida, så skulle eg ynskje at eg også var meir fysisk aktiv i ungdomsåra.

    - Kva fekk deg til å endre kurs?

    - Etter eg var ferdig med vidaregåande byrja eg på hundekøyringslinja ved Valdres folkehøgskole. Eg hadde ikkje erfaring mykje erfaring med hundar frå før, men hadde eit av mine beste år hittil i livet. Etterpå var eg «stip» på skulen – eit anna ord for eittåring.

    VALDRES, VOLDA OG VESTBORG

    Tida i Valdres hadde staka ut yrkeskarrieren til Anders.

    - Eg ville bli idretts- og friluftslærar i folkehøgskulen, og eg vart tipsa om at det kunne vere klokt å ta friluftsliv ved høgskulen i Volda. Difor hamna eg på Sunnmøre, og eg har sidan vore i Volda. Som student har eg teke utdanning i friluftsliv, idrett, historie, naturfag og praktisk-pedagogisk utdanning. Dei to siste åra har eg jobba ved Volda ungdomsskule.

    - Korleis vart det Vestborg?

    - Eg visste det var planar om å starte idrettslinje ved skulen. Då eg fekk sjå stillingsannonsa var valet lett, og eg sette meg rett ned for å skrive søknaden. Den brukte eg god tid på, for eg ville ha han best mogleg. Jobben som idrettslærar ved Vestborg vidaregåande skule ville eg gjerne ha, og gleda var stor då eg fekk stadfesta at eg hadde fått stillinga.

    GOD START
     
    Anders har vore i sving i knappe to månadar, og han har fått ein god start. 


    - Det er heilt topp å vere her. Eg hadde trudd det skulle bli bra, men det har vore betre enn eg trudde! Det har vore mykje å setje seg inn i, og det har til tider vore slitsamt, men trivselen er så høg at det går veldig fint. Eg gler meg til å gå på jobb kvar dag!

    - Kva er årsaka til trivselen?

    - Elevane utfordrar meg fagleg, noko som eg likar. Dessutan er det eit tett samhald i elevgruppa. Eg trivast også godt i kollegiet, og eg trivast med at Vestborg er ein kristen skule. Her kan eg, på ein annan måte enn i ein offentleg skule, vere open om trua mi. Det opnar opp for diskusjonar om tru og livssyn med dei unge, noko som eg opplever er innmari fint å få gjere.

    Anders sitt yndlingsbibelvers er Jeremia 29.11. Der står det: «For eg veit kva tankar eg har med dykk, seier Herren, fredstankar og ikkje ulukketankar. Eg vil gje dykk framtid og von.»


    - Det er skriven til det jødiske folket, men eg opplever at det også talar til meg. Gud har ein plan med livet mitt, og eg treng ikkje å legge allslags planar. Han hjelper meg, og eg finn tryggleik i han.

     

    Tekjøkkenpraten: Miljøarbeidar Åshild Remmereit
    18-Sep-2018


    Åshild var russ på Vestborg våren 2017. Etter eitt år som elev ved bibelskulen på Fjellhaug i Oslo er jenta frå Torvikbukt på Nordmøre attende på tunet.

    Korleis var dei tre åra som elev på Vestborg?

    - Det var ein veldig opptur frå start til slutt. Då eg byrja på Vestborg var eg forsiktig, beskjeden og utrygg, men det trygge miljøet gjorde at eg fekk mykje meir tru på meg sjølv. Her fekk eg mange gode vener, og eg fekk det mykje betre. Det var veldig godt for meg å vere i det kristne miljøet som ein har på Vestborg. Miljøet her gjer noko med måten ein behandlar kvarandre på. I tillegg fekk eg input gjennom morgonsamlingar, møter og bibelgrupper. Alt dette var med å danne eit grunnlag for resten av livet.

    - Kvifor ville du tilbake?

    - Eg kunne tenke meg å bli miljøarbeidar fordi eg hadde det så vanvitig bra her. Etter kvart så skjøna eg at det kunne vere behov for meg her, og at eg var ynskt. Ei viktig hending var ein morgon i desember i fjor. Då bad eg til Gud om ein peikepinn påkva eg skulle gjere komande skuleår. Ein time etterpå kom det, via mail, ei oppmoding om å søkje på stillinga som miljøarbeidar ved Vestborg.

    Åshild har ikkje tenkt så mykje over korleis året som miljøarbeidar skal bli.

    - Eg veit ikkje, og eg legg året i Gud sine hender. Men eg vonar eg får lært mykje, og eg vonar eg får bety noko for elevane.

    LÆRDOM

    Førre skuleår gjekk Åshild på musikklinja på Fjellhaug.

    - Året på Fjellhaug gav meg eit utvida syn på Gud og gjorde meg tryggare i trua mi. Eg har blitt VELDIG glad i å lese i Bibelen, for no har eg ein betre kunnskap om det som står i Guds ord. Dessutan fekk eg mange gode vener, eit større nettverk og mange gode opplevingar.

    - Kva lærte du i fjor?

    - Eg har ofte vore redd for å gjere feil, men fjoråret lærte meg at det ikkje er farleg å gjere feil. Årsaka var at eg byrja skuleåret på Fjellheim bibelskole i Tromsø, men eg kjende på at det ikkje var der eg skulle vere. Mellom anna så likar eg å spele piano, men på Fjellheim var det ikring 20 av medelevane mine som også kunne spele det instrumentet. Då eg kom til Fjellhaug fekk eg høyre eg var eit bønesvar, for musikklinja hadde behov for ein pianist. Det gjorde at på Fjellhaug var det bruk for meg på ein annan måte enn på Fjellheim. Lærdomen eg sit med er altså at det ikkje er farleg å gjere feil, og at ein ikkje skal la ting halde fram når ein kjenner at noko er gale. Elles lærte eg å ta det med ro. I VG3 var eg med på «alt», og sjølv om det kjendest bra ut då, så ser eg i ettertid at det kunne bli litt mykje. På Fjellhaug hadde me ikkje lekser, så det var «ingenting» som skjedde frå klokka 15 til dagen etter. Det gjorde at eg var rastlaus i starten, men etter kvart fann eg ein god rytme der eg brukte meir tid på Bibel og bøn, samt å vere stille og vere for meg sjølv. Det er noko som eg også ynskjer å ta med meg inn i eit hektisk miljøarbeidar-år.

    - Har du eit bibelvers som du vil trekke fram til slutt?

    - Eg har blitt glad i Johannes 14.27: «Fred etterlèt eg dykk, min fred gjev eg dykk. Eg gjev dykk ikkje fred på same måten som verda gjer det. Lat ikkje hjartet dykkar uroast, og ver ikkje motlause!». Når eg kan oppleve kaos og vanskelege ting, så er det Gud som kan gje fred. Han er ei klippe i livet mitt, seier Åshild.

Telefon: 70 26 39 00
E-post: info@vestborg.no