Vestborg vgs - den kristne internatskulen i alpebygda Stranda.

 
Studiespesialisering
Idrettsfag
Påbygging
KRIK-program
Internatskule
Fritidstilbod
    Mobil-stopp og digitalt sukker
    12-Apr-2018

    Ungdomsarbeidar Simon Morris har utfordra elevane til å levere inn mobilane sine. Den som held ut lengst utan mobil, får premie. Simon fortel at bakgrunnen for initiativet hans er å setje fokus på kor avhengig ein er av mobilen. Samstundes vil han det skal vere ei oppmoding for elevane å kommunisere meir andlet-til-andlet.

    Ikring 20 elevar har teke utfordringa.

    VG2-elev Andreas Wigestrand er ein av dei.


    -Min motivasjon til å ta Simon si utfordring er at eg meiner det er feil å bruke så mykje tid på mobilen. Appane og sosiale media er laga for at vi brukarar ofte må innom for å sjekke. På grunn av dette digitale sukkeret, så blir freistinga stor til ofte å ta opp mobilen. Eg sjølv har installert ein app som viser kor mykje eg brukar mobilen min. Den viser at eg er inne og sjekkar mobilen 200-500 gonger dagleg, og at eg brukar mobilen ikring 2-4 timar kvar dag, seier Andreas.

    -Kva tenkjer du om denne konkurransen?


    -Målet mitt er ikkje å vinne. Eg ser på dette som ein fin start for å endre mobilvanane mine, slår Andreas fast.


    Skidag
    12-Apr-2018

    Onsdag var det strålande ver på Stranda – og strålande tilhøve på Strandafjellet skisenter. Elevane kosa seg med aking, langrenn og i trekket. Ved lunsjtider stod kokk Bjørn Odland & co for grilling av pølser.

    VG3-elev Yrjan Stave Klokk hadde litt trøbbel med skiutstyret sitt, men var veldig godt nøgd med dagen.
    Heilt sidan ei god stund før påske har eg gledd meg til skidagen, og endeleg er han er! Dessverre har eg hatt litt trøbbel med utstyret, men dette ordnar seg og dagen blir bra, sa Yrjan i lunsjen.

    Då skidagen var over stilte kjøkkensjef Dana Rudusa med taco til middag. Kunne dagen ha blitt betre?

     

    På biletet ser du (frå venstre) lærar Hilde Kristine Tepstad, Synnøve Bjørkavoll, Katrine Myrseth, og Sofie Yri Aaberg.
    På det øvste bilete myser Magnus Korsedal og Yrjan Stave Klokk i sola.


    Gunnhild Bogstad med møteveke
    05-Apr-2018



    Gunnhild var russ på Vestborg i 2015. Denne veka er ho attende for å ha bibelundervisning med elevane. Samstundes har ho andakt under morgonsamlingane dei dagane ho er her.

    Etter ho var ferdig på Vestborg har ho gått på både på disippeltreningsskule og bibelskule i regi av Ungdom i Oppdrag, høvesvis på Grimerud ved Hamar og i Australia.

    Den fyrste kveldssamlinga handla om tips korleis ein kunne lese og forstå Bibelen. Den neste hadde fokus på dei store linjene i Bibelen, medan den tredje samlinga si overskrift var: «Bibelen i praksis».

    vestborg.no fekk ein prat med Gunnhild like etter ei av morgonsamlingane og spurde om korleis det var å vere tilbake på Vestborg.


    -Åh, det er så fint! Vestborg kjennes som min andre heim! Her vert eg møtt av smilande fjes og eg får sjå personalet som eg har blitt så glad i. Dessutan er det så kjekt å få helse på dei nydelege elevane – og sjå engasjementet og brannen deira for Jesus!

    Ho fortel at det å undervise er ei ny situasjon for ho.

    -Tidlegare har eg van med å ha andakter og talar, men det å undervise frå Bibelen har eg ikkje gjort før. Eg er kjempetakknemleg for at eg får høve til å gjere det her på Vestborg. Her er det nemleg trygt og godt, og miljøet er oppmuntrande.

     

    Politi og helsesøster på besøk hos russen
    05-Apr-2018

     

    Tysdag i denne veka var Jon Tommy Flo frå politiet på Stranda for å ha dialog med russen inn mot russefeiringa. Han hadde med seg helsesøster Gudrun Lind og Aud Berstad som representerte natteramnane i Stranda.


    Lind informerte mellom anna om symptom på hjernehinnebetennelse, samt åtvara også mot overdrive bruk av alkohol.

    Berstad fortalde om rolla som natteramnane i bygda har.

    Flo sa at dei har veldig gode erfaringar med Vestborg-russen. Elles understreka han kva politiet var opptekne av, nemleg å unngå at overgrep finn stad, unngå at vald skjer og hindre at russen ikkje køyrer bil når ein ikkje er i stand til det.


     

     

     

    ​- Eg har fått draumejobben!
    22-Mar-2018


    Nyleg var Anders Nybakk innom Vestborg. Han skal begynne som idretts- og friluftslivlærar ved skulen i august.

    vestborg.no fekk ein kjapp prat med han før han skulle planlegge komande skuleår saman med idrettslærarkollega Åshild Bogstad Stenberg og rektor Geir Magne Engås.

    - Eg har fått draumejobben! slår Anders fast.

    - Her får eg kombinere det faglege med det å kome tett på elevar og byggje relasjonar. Eg ser veldig positivt på å få jobbe på ein internatskule!

    Anders har idretts- og friluftslivutdanning frå Høgskolen i Volda. I tillegg vil han kunne undervise i religion, historie og naturfag. Dei to siste åra har han vore tilsett som lærar ved Volda ungdomsskule.

    Opphavleg er han frå Nord-Odal i Hedmark, og han blei glad i internatlivet etter å ha vore elev, og året etter miljøarbeidar, ved Valdres folkehøgskole.

    Elles har han vore aktiv både i KRIK og Laget.

    vestborg.no nyttar høvet til å ynskje Anders velkomen i staben!

     

    Rollebryllaup
    22-Mar-2018


    I helga var det fest på tunet – bryllaupsfest!

     

    Elevane hadde fått tildelt ulike roller som dei skulle spele. Mellom anna vart det vitjing av både internasjonale politikarar, Disney-figurar og kongelege. Eit anna poeng var at brudeparet ikkje visste kven dei skulle «gifte» seg med før døra til møtesalen (kapell i dette høvet) gjekk opp.

    Benedikte Samseth sit i miljøkomiteen dette skuleåret. Ho fortel dette om bryllaupsdagen:

    - Det vart ein veldig kjekk dag! Folk var gira og «med». Mellom anna var det mange fine og morosame talar. Eit anna høgdepunkt var då miljøarbeidar Simon, som var kong Harald, hadde leiken «Kongen befaler». Elles vart det artig å ha ein form for «domino-leik». Når ein elev tok ein slurk med brus, så skulle neste lage kylling-lydar, så skulle neste le høgt, så skulle neste fortelje ein dårleg vits, og så skulle neste synge «Ja, vi elsker».

    Sjølve ekteskapet varte ikkje så lenge. I løpet av kvelden vart det slutt.

    - Det var brudgommen som valde å avslutte forholdet. Likevel er eg nøgd med at ekteskapet varte såpass lenge som det gjorde, ler Benedikte.

    Noko av forklaringa til det korte ekteskapet kan kanskje forklarast i at bruda i røynda har kjærast. Denne kjærasten hadde, av alle ting, fått rolla som brudgommen sin far!

    - Eg vil gjerne takke alle som har lagt ned eit utal av timar for å hjelpe til med å få rollebryllaupet i hamn. Dette arrangementet låg det mykje god jobbing bak! seier Benedikte.

    Nedanfor finn du bilete frå festen, tekne av VG3-elev Karoline Myskja.


     


     









     

     

    Ida S. Skarshaug
    09-Jun-2017


    – Å gå på Vestborg er den beste avgjersla eg har tatt nokon gong!

     

    Ida begynte på Vestborg fordi bestevenninna ville gå her. Dei hadde høyrt at skulen hadde godt miljø, og i tillegg var det eit pluss at det var internat på skulen.

     

     

    – Eigentleg ville eg gå dramalinja på Fagerlia vgs i Ålesund, men der kom eg ikkje inn. Etter to og ei halv veke på Vestborg, fekk eg kontrabeskjed frå Fagerlia. Men då hadde eg funne ut at eg treivst så godt og passa så godt inn på Vestborg, at eg ville halde fram som Vestborg-elev. Det er eit val eg ikkje angrar litt på ein gong! Det er den beste avgjersla eg har gjort nokon gong! seier romsdalsjenta.

     

    KRISTEN

    Då Ida vaks opp, visste ho ikkje at det fantes kristne ungdomsmiljø.

    – Pappa las i Bibelen til meg då eg var lita, men ingen i mitt ungdomsmiljø var kristne, fortel ho.

    På Vestborg har Ida blitt kristen og mykje falle på plass i livet hennar.

    – Eg skjønar ikkje kva eg har halde på med heile livet, for det å vere kristen gjev så mykje meining!

    – Korleis?

    – I tenåra så skal ein finne ut kven ein er, kva ein står for og kva ein skal gjere med livet. No når eg har blitt kristen, har eg funne ut at det er eit liv etter døden, og at vi lever for å kome til noko så reint som himmelen. Og sjølv om vi lever syndefullt, så skal vi faktisk få kome dit. Det synest eg er fantastisk!

    – Korleis opplever du det å leve som kristen?

    – Det eg opplever veldig stort er at vi kristne kan be for kvarandre. Ja, det er så godt å kjenne at ein har folk i ryggen som støttar ein. Dessutan er samhaldet med andre kristne så godt å oppleve. Uansett kva ein gjer så tenkjer ikkje folk stygge ting om deg. Dei har ikkje negativt fokus i kvardagen. I tillegg så gjer det noko med meg å få bønesvar. Eg har til dømes vore plaga med ein dårleg fot, men den har blitt heila etter å blitt bede for.

    FANTASTISKE FOLK

    Vidare fortel Ida om oldemora si på 85 år.

    – Ho er kristen. Tidlegare har eg ikkje forstått ho så godt, men det gjer eg no. I det siste har eg opplevd at det har blitt eit band mellom oss.

    Ida har også gjort seg nokre tankar om Vestborg som skule.

    – Sidan vi bur på skulen har vi alt tilgjengeleg. Vi kan arbeid med skulearbeid i klasseromma etter skuletid, vi har lærarar som kan hjelpe med skulearbeid når dei har tilsyn og vi har eit triveleg bibliotek. Skulen er liten, og det gjer at fagvalet er lite, men samstundes gjer det at vi blir betre kjende med lærarane våre enn på større skular.

    – Korleis vil du samanfatte ditt fyrste år på Vestborg?

    – Eg har blitt ein anna person i løpet av dette skuleåret. Mellom anna så har eg funne meg sjølv, og eg har snudd tenkemåten min og blitt meir positiv. Dessutan har eg blitt kjend med masse FANTASTISKE folk. Her har eg mange førebilete eg ser opp til, også i veneflokken. Ja, eg har fått vener for livet. Her har eg fått vere meg sjølv og lært meir om korleis ein skal vere saman med andre. No i mai var eg på langweekend-tur til Gdansk. Der hadde eg det heilt fantastisk. Men eg sakna Vestborg!


     

     

     

    Susann Bjørnerem
    10-Dec-2016

     

    – Elevane er inkluderande med kvarandre, seier VG3-elev Susann Bjørnerem

    – Det er veldig bra å vere elev på Vestborg, seier ho.

    Susann har vakse opp i sentrum av Molde, men kom til Vestborg i august 2015 – som ny i 2. klasse.

    – Her er veldig bra folk, seier Susann.

    – Kva meiner du med «bra»?

    – Elevane på Vestborg er hyggjelege og inkluderande med kvarandre. Her finn vi på artige ting i lag, og vi kan snakke med kvarandre om alt. Det gjer at vi kan stole på kvarandre, og vi får venskap for livet, skildrar ho.

    Molde-jenta fortel at ho valde Vestborg og Stranda fordi ho ville prøve noko nytt.

    – Dessutan er eg glad i naturen og i sport. Her på Stranda ligg tilhøva til rette for å dyrke interessa eg har for fysisk aktivitet.

    VESTBORG SINE STYRKAR

    Ho fann seg fort til rette i Vestborg-miljøet.

    – Eg kjende ingen i klassen min før eg byrja, men folk var så opne her at det gjekk veldig bra å bli fort kjend med dei nye klassekameratane mine.

    – Kva ser du på som Vestborg sine styrkar?

    – Det er eit veldig bra miljø der ein bryr seg om veldig om kvarandre, noko som gjer at ein kjem lettare under overflata i samtalar. Eg trur årsaka til det er at vi har så mykje tid i lag både i skule- og fritid. Dessutan er Vestborg ein plass der det er veldig godt å ha blikket festa på Jesus. Her har vi andre å dele trua med, og her kan vi vekse i trua. Vi har bibelgrupper, møter, KRIK-samlingar og bønemøter. Elles har vi eit godt fagutval til å vere ein så liten skule, og dersom vi treng hjelp til skulearbeid, er vegen kort til naborommet. I tillegg har vi leksehjelp.

    – Etter ikring 1 ½ år som Vestborg-elev, så har Susann gjort seg nokre erfaringar.

    – Eg har lært mykje om meg sjølv. Mellom anna har eg funne meir ut om korleis eg fungerer saman med andre, korleis eg likar å jobbe med skulearbeidet og kva mine verdiar i livet er. Eg har også lært om korleis andre menneske fungerer. Dessutan har eg har vekse i trua.

    JOBBA MED VERDAS BESTE FOTBALLSPELARAR

    I skrivande stund nærmar det seg jul, men likevel skal vi gå tilbake i tid. Årsaka er at Susann sommaren 2016 hadde ein uvanleg sommarjobb.

    – Eg var «outdoor adventure instructor» på eit fotballakademi for jenter utanfor Boston, Massachusetts på nordaustkysten i USA. Der var eg i sju veker, og hovudoppgåva mi var å vere med på å legge til rette for utandørsaktivitetar når jentene ikkje var på fotballtrening.

    – Korleis opplevde du sommarjobben din?

    – I fritida reiste eg litt rundt, og eg var mellom anna i New York. Men sjølve jobben gjorde at eg fekk sett innsida av USA på ein annan måte enn eg ville gjort om eg var turist. Berre det å få jobbe med Mia Hamm og Kristine Lilly, blant tidenes aller beste kvinnelege fotballspelarar, var stas. Elles fekk eg prøve ut mange ting som eg elles ikkje plar å gjere. Det var rett og slett gøy å vere der, og i samspel med deltakarar og instruktørar fekk bruk for det eg hadde lært på Vestborg om meg sjølv og andre, fortel Susann.


     

    Flora Miro
    07-Apr-2016

    VG1-elev og tidlegare flyktning, Flora Miro, no busett i Volda, har ein annan bakgrunn enn dei fleste andre Vestborg-elevane. Bli betre kjend med jenta som har same morsmål som Jesus, nemleg arameisk.

    Flora har vekse opp i Irak. Delvis budde ho i Mosul, som ligg like ved oldtidsbyen Ninive, og delvis budde ho i Bagdad. Ho er arameisk og familien er kristen.

    – Vi vart forfølgde fordi vi var kristne. Muslimane var ute etter oss og kom med truslar. Dei gjorde også alvor av truslane, og mellom anna vart onkelen min kidnappa. Systera mi og eg kunne stå i timesvis i vindauget for å sjå etter pappa når han var på jobb, for vi var så redde for at noko galt kunne ha skjedd med han. Elles så var det ofte både bomber og skyting i rundt om i nabolaget. Striden mellom sunnimuslimar og shiamuslimar gjekk også utover oss. Det var fleire gonger det var nære på at det gjekk skikkeleg gale. Eg hugsar ein gong eg stod i brødkø, og ein mann i køen let meg få gå føre han. Då eg var ferdig i butikken, så gjekk eg inn i bilen. Vi hadde berre køyrt nokre få sekund før ein sjølvmordsbombar sprengte seg sjølv i lufta like utanfor butikken, fortel Flora.

    FLYKTA

    Til slutt valde familien å flykte. Fyrst flykta far til Flora, og etter ei lang reise gjennom Europa kom han til Noreg. Kona hans og dei to jentene flykta året etter til Syria. Der vart dei verande i eitt år før familien vart sameint igjen.

    – Eg hadde ikkje sett pappa på to år då vi landa på Ørsta/Volda-flyplassen. Det var så uendeleg godt å sjå han igjen, og det var så godt å kome til eit land der vi kunne føle oss trygge, seier ho.

    Flora var 11 år då ho kom til Noreg i 2010. Sjølv om det var trygt og godt å kome til landet i nord, så fall ikkje alle brikkane på plass.

    – Eg sakna så sårt venene mine i Irak. Det fellesskapet eg hadde med dei, fann eg aldri hos andre i løpet av barneskule- og ungdomsskuletida. Eg opplevde det som om eg stod utanfor og såg inn, skildrar ho.

    GUD HJELPTE

    I august 2015 byrjar Flora på Vestborg.

    – Eg lengta etter eit godt miljø og eit kristent miljø. Då eg fekk tilrådd skulen frå elevar som hadde gått her før, så kjende eg at Vestborg skulle verte min skule. Eg fekk også foreldra mine til å støtte valet etter å ha vist dei fleire artiklar frå «Tekjøkkenpraten» på vestborg.no. Derfor er det litt rart å plutseleg vere den som vert intervjua i «Tekjøkkenpraten» sjølv.

    – Korleis var det å byrje her?

    – Eg opplevde tidleg at miljøet var godt, men dei fyrste månadane hadde eg den same opplevinga som eg hadde i Volda: Nemleg at eg stod utanfor og såg inn, men etter kvart hjelpte Gud meg å skjøne at eg måtte gjere nokre grep sjølv for å få betre kontakt med medelevane mine. Etter å ha fått jobba aktivt med det, så lausna det smått om senn. No stortrivast eg, og eg opplever at eg kan setje meg med kven det måtte vere i matsalen, og likevel kjenne på at eg er «innanfor».

    FANTASTISKE LÆRARAR

    Ein periode vurderte Flora å verte utvekslingsstudent i USA etter at VG1 var over. Det er ikkje aktuelt no.

    – Vestborg er ein veldig bra skule med Jesus i sentrum og Bibelen i handa. Lærarane er heilt fantastiske. Dei er veldig flinke til å sjå kvar og ein både fagleg og sosialt. Eg har gått på ganske mange ulike skular, men eg har aldri før vore borti at absolutt alle lærarane er fantastiske. Her er eit døme: Det er viktig for meg å gjere det godt på skulen. Draumen min er å bli lege. Det faget eg slit mest med er engelsk, men faglærar Hanne Welle har sett seg ned med meg og saman har vi lagt ein konkret plan for korleis eg skal bli betre. Dessutan har skulen, med Ola Risa, Kristoffer Stige og Bodil Bø i spissen, lagt til rette for at vi elevane kan få hjelp med skulearbeid også etter skuletid. Eit anna døme er gymlærar Åshild Bogstad Stenberg. Eg har lenge ynskt å lære å stå på ski. Under skidagen like før påske ordna Åshild slik eg fekk lånt meg ski, og så lærte ho meg dei grunnleggjande teknikkane. I tillegg fekk vi så mykje god tid i lag at vi fekk oss ein lang og god prat om alt mogleg frå ski til Jesus. Elles har eg hatt mykje glede og nytte av å snakke med Margareth Engås. Ho er tilsett som kognitiv terapeut på skulen for å kunne ha samtalar med oss elevar, fortel Flora.

    – Etter å ha opplevd så mykje vondt og så lite tryggleik som du har gjort, kan det vere naturleg å tenkje seg at alt dette har sett spor. Kva tenkjer du om det?

    – Livet går opp og ned også for meg. Framleis er det stunder der eg skulle ynskt at livet var betre, men eg trur det er tre grunnar til at livet trass alt er godt. For det fyrste er det veldig trygt å vere elev på Vestborg og oppleve trygge og gode personar i både elev- og personalflokken. Men det er to ting som er endå viktigare. Eg har nokre fantastiske foreldre. Midt i alt det vonde familien har opplevd, så har dei tatt vare på meg og systera mi. Vi har følt på tryggleik, og dei har gjort alt for å beskytte oss. Noko av det eg har sett mest pris på, er bibelkveldane eg har hatt med mamma sidan eg var bittelita. Ho har fortald historiar frå Bibelen kvar kveld, og etter som eg vart eldre så har vi snakka saman om det vi har lese og vi har bedt i lag. Likevel er nok Gud den viktigaste årsaken. Midt i alt det vonde eg har opplevd, så har Han passa på meg og familien min. Han har bore meg gjennom alle vanskane, og Han har vist seg å vere kraftkjelda i livet mitt, slår Flora Miro fast.


Telefon: 70 26 39 00
E-post: info@vestborg.no