Tekjøkkenpraten

Tekjøkkenpraten: Inspektør Eva Habostad
25-Jun-2019

 

No er pensjonisttida like om hjørnet for Eva. Om dagane er ho travelt oppteken med å vidareføre kunnskapen sin til Bodil Breivik Bø, som skal overta inspektøroppgåvene hennar. Likevel vart det rom for ein prat på telefonen.

Eva, som flytta til Stranda då ho gifta seg, byrja for fyrste gong som personal på Vestborg for ikring 30 år sidan. I åra etterpå har det vore litt frå og til med Vestborg-jobbing, mellom anna på grunn av ho var mykje heime med borna då dei var små. Ho har hatt ulike oppgåver ved skulen, men er tydeleg på kva ho har trivst best med.

-Det kjekkaste har vore å vere sosialrådgjevar og vere i administrasjonen, seier Eva.

Ho held fram: 

-Vestborg har vore viktig for meg, og grunnen er at eg ser kor viktig det er å ha ein kristen skule. Det har mange gonger vore utfordringar innan både undervisning og korleis ein skal møte ulike situasjonar. Samstundes har det vore kjekt å få ting til – å få løyse opp i vanskelege situasjonar. Eg har også ei oppleving at ting har gått lettare etter kvart som eg har vorte eldre. Gjennom erfaring så har eg vorte betre kjend med meg sjølv og kor mine grenser går.

-Har du nokre historier du kan dele?

-Det er mange solskinnshistorier. Mellom anna tenkjer eg på ein elev som hadde vore relativt aktivt med å gå på møter, men hadde ikkje stått fram som kristen. Sommaren etter denne eleven var russ, så fekk eg ei tekstmelding frå eleven om at han hadde teke mot Jesus. Eg hugsar også ein elev som hadde ein slitsam start på Vestborg-tida si – med skulking og det å vere lite aktiv i timane. Etter kvart fekk vi vedkomande i gang, og vedkomande vakna opp og fekk eit gjennombrot. Denne eleven er i dag i full gang med livet. Elles tenkjer eg ofte på kva tidlegare rektor Odd Rannestad sa: Elevane må få tid til å vekse.

-Korleis har tida på Vestborg vore?

-Eg har hatt ei flott tid, og eg kjem til å sakne folka og det pulserande livet. Samstundes gler eg meg til å få gjere ting som eg ikkje har fått gjort så mykje av tidlegare. Elles så veit eg at god helse er ein føresetnad for korleis framtida blir.

 

Tekjøkkenpraten: Administrasjonssekretær Svein Lars Ringstad
25-Jun-2019

 

Administrasjonssekretær Svein Lars Ringstad har berre dagar igjen før han vert pensjonist. Av praktiske årsakar fekk vestborg.no nokre ord med den påtroppande pensjonisten på telefon.

Han fortel at han byrja i stillinga i november 1999.

-Eg har gledd meg til å gå på jobb kvar dag! Her har eg har trivst saman med personalet og med ungdomane, og eg har opplevd å få ha eit godt fellesskap her på Vestborg. Andaktane om på morgonsamlingane og møta på kveldane har også gjort at eg har hatt eit åndeleg fellesskap.

-Kva har oppgåvene vore?

-Det har vore til dømes å låse opp dører om morgonen, hente posten og jobbe med økonomien – som til dømes å sørgje for at dei tilsette får løn. Elles har det gått mykje tid til å hjelpe elevane med praktiske ting. Det er til dømes sal av materiell og skrive ut manus som dei treng til ei framføring.

Svein Lars trur ikkje han vert gjerandslaus i tida framover.

-Eg vonar eg også framtida får vere frisk. Då vil eg hjelpe til på bedehuset, vere med slekt og vener, gå turar, fotografere, reise litt og drive med ved-arbeid.

Han summerer opp tida på Vestborg på denne måten:

-Det har vore triveleg å få vere her. Når eg har kunna, så har eg prøvd å hjelpe elevar og personal når dei har tronge ei hand. Eg har opplevd mykje rikdom gjennom all takksemda eg har fått. Til sjuande og sist er det dette eg sit att med: Glede og takksemd!

 

Tekjøkkenpraten: VG1-elev Feven Alemu
15-Mar-2019

 

Feven kjem frå Sandane i Nordfjord og byrja i VG1, studiespesialiserande, i august.


-Korleis har du det her på tunet?

-Eg trivast veldig bra! Her er veldig mange bra lærarar, og dei bryr seg om oss og ser kvar enkelt av elevane. Det merkast også at dette er ein kristen skule, for her er det veldig mange greie folk som respekterer deg. Ja, det er rett og slett lett å forelske seg i Vestborg!

-Korleis opplever du det å bu på internat?

-Det er skikkeleg kjekt. Vi har eit heilt fantastisk fellesskap, og vi respekterer kvarandre så mykje at blir kjempefint å bu saman på denne måten.

Feven set også pris på kontakta ho har med elevar på andre årssteg enn sitt eige.

-Eg føler at me ikkje trong å blande oss med 2. og 3. klassingane. Vi var blanda med ein gong vi kom her. Spesielt artig var det når det var «krig» mellom russen og oss i VG1. Då fann vi på mykje artig – som også knytte oss saman.

KICK-OFF

Årsaka til at Feven byrja, var at ei venninne tok ho med på kick-off-helga i fjor.

-På kick-off møtte eg mine nye mine nye medelevar, og då eg merka kor godt forhold det var mellom elevane på skulen, så bestemte eg meg der og då for å byrje på Vestborg, fortel ho.

Den siste helga før vinterferien var det «Vision» på Vestborg. «Vision» kan skildrast som eit mini-UL der tidlegare Vestborg-elevar kjem og held møte for dagens Vestborg-elevar.

-Det var ei heilt fantastisk helg med lovsong og talar, seier Feven.

UNDER 

Under «Vision» opplevde Feven noko heilt spesielt: 

 

-Eg haldt på å miste ein eg er veldig glad i. Han låg i koma, og det nærma seg at legane skulle kople han frå maskina. Då sa ei venninne til meg at vi skulle gå å snakke med Vision-folka. Det gjorde vi, og saman med dei så bad vi – og vi bad heilt konkret om at han skulle reise seg opp av senga og prise Gud. Eg hadde kjend på ei smerte over tid, men medan vi bad så kjende eg den smerten forsvann. Deretter skjedde det noko stort. Berre 15 minuttar etter at vi hadde bede, så fekk eg ein telefon frå mamma. Ho kunne fortelje at han som låg i koma hadde vakna, reist seg opp av senga og sagt at han elska Jesus!




PS! Då vi skulle ta bilete, fekk Feven to kokte egg av ei VG3-jente som var på tekjøkkenet og laga mat medan vi hadde Tekjøkkenpraten.

-Kvifor skal eg bruke biletet der Feven held egga? spurde journalisten.

Då kom svaret som dei begge var samde om: -Vestborg er ein eggxcellent skule!


 

Tekjøkkenpraten: Lærar Asgerd Drabløs Godøy
15-Mar-2019

Ved dette høvet er uttrykket «Tekjøkkenpraten» litt misvisande. Vi juksa litt og tok det over telefon. Ein av årsakene til det er at Asgerd har litt redusert stilling, mellom anna fordi ho frå august i fjor har vore master-student.

-Eg tek ein master i engelsk som heiter «Engelsk i skolen» ved Høgskolen i Østfold, avdeling Halden. Det meste av undervisninga er nettbasert og studiet går over 4 år, fortel Asgerd.

-Korleis har studiet vore så langt?

-Eg likar det veldig godt. Det er kjekt å få input og å lære nye ting. No er det nokre år sidan eg var student, men eg kjenner eg likar å studere. Akkurat no jobbar eg mest med engelskspråkleg barne- og ungdomslitteratur. Eg har vald å fordjupe meg i Roald Dahl og «Danny og den store fasanjakten».

-Kva anna lærer du på studiet?

-Vi har mellom anna eit emne som heiter kommunikasjon og digitale hjelpemidlar i undervisninga. Det er inspirerande, og eg har fått nye idear. Vi får også god trening i å vurdere andre sine tekstar og gi tilbakemelding, sidan vi skal gi feedback til andre studentar på arbeidet dei gjer..

Asgerd har vore tilsett ved Vestborg sidan 2001 – med unnatak av ulike permisjonar. Ho har undervist i spansk, medan ho i år har ansvar for tysk og engelsk.

-Korleis har åra som lærar ved Vestborg vore?

-Det som eg har gledd meg over er kombinasjonen mellom veldig kjekke elevar og veldig kjekke tilsette.Eg har opplevd eit sterkt samhald innan Vestborg-familien. Det er også gledeleg å sjå kor mykje skulen betyr for enkeltpersonar. Eg har sett mange som har blomstra i løpet av åra på Vestborg, fortel ho.

-Dessutan har det vore kjekt å få ha kontakt med elevane også utanfor klasserommet. Eg har møtt dei i matsalen, gymsalen, møtesalen og på tekjøkkenet. Elevar er så mykje meir enn det dei får vist i eit klasserom, slår Asgerd fast.

Tekjøkkenpraten: Idrettselev Silje Aasgaard
16-Feb-2019

 

Silje Aasgaard frå Bergen går på idrettslinja i VG1, og ho likar seg veldig godt på Vestborg.


-Eg trivast veldig bra. Å gå på Vestborg er noko heilt anna enn ein offentleg skule. Her vert vi vener på tvers av trinna, og her kan folk vere seg sjølve.


-Kva legg du i det?


-Her treng ein ikkje vere ein main-stream-type. Det er ingen som går rundt og korrigerer andre, og måten folk snakkar til kvarandre på strålar korleis dei er – og ikkje korleis dei prøver å vere. Konsekvensen av det er at vi har lyst å vere oss sjølve, og når vi får positiv tilbakemelding på det, så fortsetter ein å vere seg sjølv – og så går alt bra, smiler Silje.


Ho peikar på at skulen er kristen som ein viktig faktor.


-Dei fleste som er på Vestborg har kristne verdiar. Eg trur det skapar det gode miljøet på skulen. Kjem ein frå ein plass med få kristne, så er ein på Vestborg garantert å finne kristne vener, slår Silje fast.


VELDIG BRA IDRETTSLINJE


Silje rosar også linja ho går på.


-Idrettslinja er veldig bra! Her har vi veldig, veldig bra lærarar som er veldig interesserte i faga dei underviser i. Innan klassen har vi eit veldig bra miljø, og vi har allereie skapt sterke band til kvarandre. Her kan alle snakke med alle!


Idrettslinje-jenta hadde ikkje høyrt om Vestborg før ein venninne snakka om skulen.


-Eg valde Vestborg fordi eg hadde lyst på ein ny start, og fordi eg hadde lyst å bu på internat. Dessutan synest eg skulen ligg veldig fint til mellom fjord og fjell. Eg kjende ingen, men då eg var på UL (Ungt Landsmøte) i Kongeparken i sommar, byrja eg – midt på natta – å snakke med ei anna jente. I løpet av samtalen kom det fram at vi begge skulle byrje på Vestborg i august. Det same skjedde med to andre jenter – og i løpet av samtalen fortalde dei at dei gjekk Vestborg. Det vart to magiske møter. Eg hadde nemleg bedt til Jesus om å få tryggleik til å velje Vestborg – og det var noko eg fekk i møte med Marie, Lea Sofie og Laila.


-Kva synest du om valet om å byrje på Vestborg?


-Det er det absolutt det smartaste eg nokon gong har gjort!!!


 

Tekjøkkenpraten: Minister Dag Inge Ulstein
08-Feb-2019

 

vestborg.no har møtt tidlegare Vestborg-elev og noverande utviklingsminister Dag Inge Ulstein i Tekjøkkenpraten. Ulstein var så raus at han sette av tid til ein prat med Vestborg si heimeside etter ein hektisk møteverksemddag. Torsdag 31.1. var siste frist for å setle budsjettet for 2019, og det var ein nøgd minister som vestborg.no møtte etter regjeringskonferansen. Budsjettet til departementet hans ligg på oppimot 40 milliardar kroner.

 

I staden for å ha intervjuet på eit av skulen sine tekjøkken, var det meir praktisk å ta praten i Oslo. Dermed vart det ein triveleg drøs i sofagruppa på Ulstein sitt kontor i Utanriksdepartementet si bygning, Victoria terrasse, ikkje langt frå slottet i hovudstaden.

 

VESTBORG UTRULEG VIKTIG

 

Inne på ministerkontoret gjekk vi rett på kjernespørsmålet.


-Kva har åra på Vestborg hatt å seie for deg?


-Eg gjekk på Vestborg frå 1996 og var russ i -99. Det å få gå på Vestborg var utruleg viktige år for min del. Eg opplevde trivsel og gode lærarar. Mellom anna hadde eg verdas beste norsklærar, Kjetil Dybvik. Han gav oss elevar mykje rom. Eg fekk også mange gode venskap. Elles var Vestborg viktig i høve til tru. Eg vart tryggare som kristen, og eg fekk utfordringar. Ei utfordring som var ekstra viktig, var året i 1. klasse då eg var leiar i ungdomsklubben «Kula» i Hellesylt. Ein gong i veka drog vi ein liten gjeng Vestborg-elevar for å halde klubb. Gjennom dette arbeidet fekk utruleg viktig leiarerfaring og ansvar. Elles vart eg utfordra og involvert med å arrangere møter og ta ansvar på bibelgruppe. Det var kanskje stress der og då, men det var samtidig viktig for trua mi, seier Ulstein.


Då han var VG3-elev, var han med på misjonstur til Afrika. Føremålet med turen var å skaffe informasjon for å inspirere til å samle inn pengar til Vestborg-russen sitt prosjekt.


-Eg har sagt i intervju med Morgenbladet, TV2 og NRK at turen til Elfenbeinkysten er ein direkte årsak til eg no sit som utviklingminister. Der vart det sterke møter med menneske som sette sitt preg på meg. Eg fekk også sjå kor stor endring utviklingsarbeid kunne gjere med menneske ved å satse på helse, vatn og utdanning. Turen til Elfenbeinskysten skapte engasjement i meg og sette retning for eigne verdiar og karriereval.


-Har du eit råd til dagens Vestborg-elevar?

-De er veldig heldige som får gå på Vestborg og få møte så engasjerte lærarar som vil det beste for dykk – og for heile livet dykkar. Det er inga sjølvfølgje. Eg vil utfordre dykk til å tenkje gjennom korleis de kan bruke eigne styrkar til å gjere ein forskjell for andre. Då eg var elev på Vestborg, ville eg gjerne bety ein forskjell for andre, men hadde aldri tenkt at eg skulle verte utviklingsminister.

 

VIL ENGASJERE

 

Etter Vestborg har Ulstein, i tillegg til å engasjere seg i Salem i Bergen, teke ein bachelorgrad i teologi og teke arbeid- og organisasjonspsykologi. Han har også fått utdanna seg som samlivsterapeut ved Modum Bad. Desse erfaringane har gjort at han har leia samtalesenteret og vore utviklingssjef ved Haraldsplass Diakonale Stiftelse. Dessutan har han vore sosialbyråd i Bergen med ansvar for til dømes rus og psykiatri. Då han 22. januar vart utnemnd til statsråd, kom han frå jobben som finansbyråd i Bergen.


-Kva gler du deg til i den nye jobben?


-Det er ein utruleg spennande jobb. Eg vil gjerne fighte for å at dette landet skal prioritere å hjelpe andre, og derfor er eg glad for at vi nå har fått nesten 40 milliardar kroner på budsjettet vårt. Elles vert det viktig for meg å engasjere andre, og difor har eg lyst å reise rundt å vitje skular, universitet og folkehøgskular. Det er fleire som sultar no i 2019 enn for to år sidan. Det vil eg vere med på å gjere noko med, og eg vil gjerne vere med å vekke og engasjere ein ny generasjon!

 

Tekjøkkenpraten: Lærar Anders Nybakk
02-Oct-2018


Anders (28) er ny lærar i år ved idrettslinja på Vestborg.

 

- Eg har fått draumejobben! seier han.

Hedmarkingen kjem frå Nord-Odal, som ligg nordaust for Gardermoen. Vegen til Vestborg gjekk gjennom Valdres og Volda.

- Det var mykje idretts- og friluftsliv på meg då eg var liten, men det fekk ein pause i tenåra. Mykje av ungdomstida mi nytta eg framføre ein skjerm og spelte skjermspel. Når eg ser tilbake på den tida, så skulle eg ynskje at eg også var meir fysisk aktiv i ungdomsåra.

- Kva fekk deg til å endre kurs?

- Etter eg var ferdig med vidaregåande byrja eg på hundekøyringslinja ved Valdres folkehøgskole. Eg hadde ikkje erfaring mykje erfaring med hundar frå før, men hadde eit av mine beste år hittil i livet. Etterpå var eg «stip» på skulen – eit anna ord for eittåring.

VALDRES, VOLDA OG VESTBORG

Tida i Valdres hadde staka ut yrkeskarrieren til Anders.

- Eg ville bli idretts- og friluftslærar i folkehøgskulen, og eg vart tipsa om at det kunne vere klokt å ta friluftsliv ved høgskulen i Volda. Difor hamna eg på Sunnmøre, og eg har sidan vore i Volda. Som student har eg teke utdanning i friluftsliv, idrett, historie, naturfag og praktisk-pedagogisk utdanning. Dei to siste åra har eg jobba ved Volda ungdomsskule.

- Korleis vart det Vestborg?

- Eg visste det var planar om å starte idrettslinje ved skulen. Då eg fekk sjå stillingsannonsa var valet lett, og eg sette meg rett ned for å skrive søknaden. Den brukte eg god tid på, for eg ville ha han best mogleg. Jobben som idrettslærar ved Vestborg vidaregåande skule ville eg gjerne ha, og gleda var stor då eg fekk stadfesta at eg hadde fått stillinga.

GOD START
 
Anders har vore i sving i knappe to månadar, og han har fått ein god start. 


- Det er heilt topp å vere her. Eg hadde trudd det skulle bli bra, men det har vore betre enn eg trudde! Det har vore mykje å setje seg inn i, og det har til tider vore slitsamt, men trivselen er så høg at det går veldig fint. Eg gler meg til å gå på jobb kvar dag!

- Kva er årsaka til trivselen?

- Elevane utfordrar meg fagleg, noko som eg likar. Dessutan er det eit tett samhald i elevgruppa. Eg trivast også godt i kollegiet, og eg trivast med at Vestborg er ein kristen skule. Her kan eg, på ein annan måte enn i ein offentleg skule, vere open om trua mi. Det opnar opp for diskusjonar om tru og livssyn med dei unge, noko som eg opplever er innmari fint å få gjere.

Anders sitt yndlingsbibelvers er Jeremia 29.11. Der står det: «For eg veit kva tankar eg har med dykk, seier Herren, fredstankar og ikkje ulukketankar. Eg vil gje dykk framtid og von.»


- Det er skriven til det jødiske folket, men eg opplever at det også talar til meg. Gud har ein plan med livet mitt, og eg treng ikkje å legge allslags planar. Han hjelper meg, og eg finn tryggleik i han.

 

Tekjøkkenpraten: Miljøarbeidar Åshild Remmereit
18-Sep-2018


Åshild var russ på Vestborg våren 2017. Etter eitt år som elev ved bibelskulen på Fjellhaug i Oslo er jenta frå Torvikbukt på Nordmøre attende på tunet.

Korleis var dei tre åra som elev på Vestborg?

- Det var ein veldig opptur frå start til slutt. Då eg byrja på Vestborg var eg forsiktig, beskjeden og utrygg, men det trygge miljøet gjorde at eg fekk mykje meir tru på meg sjølv. Her fekk eg mange gode vener, og eg fekk det mykje betre. Det var veldig godt for meg å vere i det kristne miljøet som ein har på Vestborg. Miljøet her gjer noko med måten ein behandlar kvarandre på. I tillegg fekk eg input gjennom morgonsamlingar, møter og bibelgrupper. Alt dette var med å danne eit grunnlag for resten av livet.

- Kvifor ville du tilbake?

- Eg kunne tenke meg å bli miljøarbeidar fordi eg hadde det så vanvitig bra her. Etter kvart så skjøna eg at det kunne vere behov for meg her, og at eg var ynskt. Ei viktig hending var ein morgon i desember i fjor. Då bad eg til Gud om ein peikepinn påkva eg skulle gjere komande skuleår. Ein time etterpå kom det, via mail, ei oppmoding om å søkje på stillinga som miljøarbeidar ved Vestborg.

Åshild har ikkje tenkt så mykje over korleis året som miljøarbeidar skal bli.

- Eg veit ikkje, og eg legg året i Gud sine hender. Men eg vonar eg får lært mykje, og eg vonar eg får bety noko for elevane.

LÆRDOM

Førre skuleår gjekk Åshild på musikklinja på Fjellhaug.

- Året på Fjellhaug gav meg eit utvida syn på Gud og gjorde meg tryggare i trua mi. Eg har blitt VELDIG glad i å lese i Bibelen, for no har eg ein betre kunnskap om det som står i Guds ord. Dessutan fekk eg mange gode vener, eit større nettverk og mange gode opplevingar.

- Kva lærte du i fjor?

- Eg har ofte vore redd for å gjere feil, men fjoråret lærte meg at det ikkje er farleg å gjere feil. Årsaka var at eg byrja skuleåret på Fjellheim bibelskole i Tromsø, men eg kjende på at det ikkje var der eg skulle vere. Mellom anna så likar eg å spele piano, men på Fjellheim var det ikring 20 av medelevane mine som også kunne spele det instrumentet. Då eg kom til Fjellhaug fekk eg høyre eg var eit bønesvar, for musikklinja hadde behov for ein pianist. Det gjorde at på Fjellhaug var det bruk for meg på ein annan måte enn på Fjellheim. Lærdomen eg sit med er altså at det ikkje er farleg å gjere feil, og at ein ikkje skal la ting halde fram når ein kjenner at noko er gale. Elles lærte eg å ta det med ro. I VG3 var eg med på «alt», og sjølv om det kjendest bra ut då, så ser eg i ettertid at det kunne bli litt mykje. På Fjellhaug hadde me ikkje lekser, så det var «ingenting» som skjedde frå klokka 15 til dagen etter. Det gjorde at eg var rastlaus i starten, men etter kvart fann eg ein god rytme der eg brukte meir tid på Bibel og bøn, samt å vere stille og vere for meg sjølv. Det er noko som eg også ynskjer å ta med meg inn i eit hektisk miljøarbeidar-år.

- Har du eit bibelvers som du vil trekke fram til slutt?

- Eg har blitt glad i Johannes 14.27: «Fred etterlèt eg dykk, min fred gjev eg dykk. Eg gjev dykk ikkje fred på same måten som verda gjer det. Lat ikkje hjartet dykkar uroast, og ver ikkje motlause!». Når eg kan oppleve kaos og vanskelege ting, så er det Gud som kan gje fred. Han er ei klippe i livet mitt, seier Åshild.

Tekjøkkenpraten: Miljøarbeidar Jonas Hesthaug
03-Sep-2018

 

Jonas var russ ved Vestborg i 2016, og han fortel det er tre årsaker til han ville attende.

For det fyrste hadde eg tre veldig bra år som elev på Vestborg, og eg kunne tenke meg å vere her meir. Draumen var å kunne leve og bu på skulen UTAN å ha lekser. For det andre ville gjerne ha innblikk i korleis det var å vere personal ved skulen. Årsaka til det er at eg vurderer å bli lærar. For det tredje opplevde eg at har blitt leia av Gud. I vår ba eg om svar på kva eg skulle bruke skuleåret 2018/19 til. Same natta drøymde eg at eg var i møtesalen på Vestborg og blei klappa fram og presentert som miljøarbeidar. I førre veke skjedde akkurat det same som i draumen, så det var veldig kult! seier han.

- Kva gjorde dei tre åra som Vestborg-elev med deg?

- Det var veldig mykje, og det har vore dei tre åra eg har vakse mest som person. Eg fekk meir tru på meg sjølv, og eg fekk ei sterkare tru. Når det gjeld det sosiale, så lærte tida på Vestborg meg mykje om korleis eg bør oppføre meg saman andre og samtale med andre.

Førre året var han på andre sida av jordkloda. Då gjekk han disippeltreningskule i regi av Ungdom i oppdrag på New Zealand.

- Der lærte eg å leve meir som ein læresvein av Jesus. Dei fyrste tre månadane var eg på skulen i New Zealand. Etterpå var eg i misjonspraksis i 1 ½ veke i Australia før eg var på Papa Ny-Guinea i to månadar.

- Kva sit du igjen med etter desse månadane?

- Fyrst og fremst opplevde eg den krafta som vi kristne kan ha gjennom Den heilage Ande. Denne krafta fekk eg vere med å setje ut i praksis fleire gonger. Eg opplever at eg ikkje treng å vere redd av di Gud er med meg. Fleire gonger opplevde eg overnaturlege ting som ikkje kan forklarast på naturleg vis. Mellom anna var det ein av leiarane som var døden nær av di han hadde fått bakteriar i blodet. Då vi bad for han forsvann brått ein svulst han hadde og så blei han heilt frisk. Eg såg at menneske blei rørt av Gud. Då vi var på Papa Ny-Guinea og hadde møte, så blei det ei vekkjing. Det gjorde at landsbyfolket vedtok å skifte namn på landsbyen frå Bola, som tyder øydeleggjing, til Bella, som tyder sameining med Gud.

Eidsdalingen ser fram til miljøarbeidaråret.

- Eg trur det blir veldig bra. Det er og skal bli kjekt å bli kjend med nye, og eg vil gjere mitt for at andre skal ha det bra på skulen denne vinteren. Eg trur også eg vil vekse andeleg gjennom det kristne arbeidet eg er med å ha ansvar for. Dessutan vil det vere spennande å følgje den nye idrettslinja.

Jonas er i ferd med å bli litt sånn småkjendis på Sunnmøre. Han gjer det nemleg veldig godt i fjell-løp og motbakkeløp.

- Ein del av fritida mi kjem til å gå med til å trene. Eg trenar nesten kvar dag, og i snitt er treningsøktene mine på ikring 1 ½ time.

Som miljøarbeidar får han ete saman med elevane, men han ser at det kan vere lurt å utvide kunnskapsbasen sin.

- Eg har i tankane at eg bør lære meg å lage mat.

 

 

Telefon: 70 26 39 00
E-post: info@vestborg.no