Tekjøkkenpraten

Tekjøkkenpraten: Rektor Geir Magne Engås
22-Jun-2018


Rektor Geir Magne har fått to års permisjon for å vere leiar for Misjonssambandet sin familiebibelskule i Nairobi i Kenya.

Når Vestborg startar opp i august, så er det Håkon Hovda som styrer Vestborg-skuta. Difor tok vestborg.no ein tekjøkkenprat med Geir Magne – på hans eige kontor.

Geir Magne har jobba ved skulen i 12 år, og han har vore rektor i 10 av dei. Men då han kom til Vestborg i august 2006, såg han ikkje for seg at han skulle bli leiar ved skulen.

Eg kom for å jobbe ved sal- og servicelinja, og eg skulle ha fokus på økonomi- og marknadsføring. Det var ingen planar om å verte rektor, men dåverande rektor, Odd Rannestad, fekk meg på trua til at eg kunne gå inn i ei sånn gjerning.

- Korleis har åra vore?

-Dagane har vore både utfordrande og krevjande, men veldig kjekke. Noko av det eg har sett mest pris på er kontakten med elevane. Det å få vere i lag med ungdomar er veldig stor stas, og kanskje ekstra kjekt når ein ser dei utviklar seg både fagleg, sosialt og andeleg. På ei anna side så har eg også lært mykje av dei. Mange av både noverande og tidlegare elevar har vore ivrige på å lese i Bibelen, samt å setje trua si ut i praktisk liv. Dei er både gode på bry seg om andre og på å gje kompliment. Dette har vore til inspirasjon for meg.

I løpet av åra i rektorstolen har Geir Magne sett ei endring i seg sjølv.


- Eg har mykje meir erfaring om livet enn eg hadde i 2008. Mellom anna kan eg i større grad no sjå ting frå fleire sider. Eg har også lete meg imponere over alt som dei tilsette ved skulen yt. Det får utslag i engasjement og vilje til å backe og støtte elevane på mange områder i livet.

- Kva for prosessar vil du trekke fram?

- Eg er glad for at vi frå hausten kan starte idrettslinje. Området rundt Stranda har eit stort potensiale med tanke på å drive ei god idrettlinje. Eg vil også nemne det har vore spennande å jobbe med pedagogiske prosessar. Elles har likar eg å halde på med praktiske oppgåver. Mellom anna så har vi fått ballbinge på tunet, og no står snart gapahuken klar – medan me også har fått gradert opp matsalen og fått på plass eit bibliotek. Eg er også glad for at vi har fått Simon Morris som ungdomsleiar. Han har eit hovudansvar for å ta hand om det kristne arbeidet.

- Kva har vore høgdepunkta dine?

- Det var veldig gøy i si tid å sende Une Simonsen til matte-OL i Kasakhstan, men eg set også pris på når elevar kjem bort for å takke for åra på Vestborg. Mange kan fortelje om vekst i både sjølvtillit og personlegdom. Likevel er det eit ekstra stort høgdepunkt når vi får høyre om elevar som har teke imot Jesus. Då er det fest!

- Har du nokre artige opplevingar å dele?

- Det var veldig gøy å danse ballett på ein av festane våre saman med dåverande kollega Oddbjørn Maridal. Elles var det godt gjort elevane på Drege som eit år hadde ei høne inne i dusjen. Det klarte dei å halde skjult ein månad før det var oppdaga!

Frå og med i haust av reiser Geir Magne og familien til Nairobi i Kenya. Der skal han vere leiar for skulen familien var elevar ved i tre månadar.

- Korleis blir det?

- Eg gler meg, men det vert heilt noko anna enn Noreg – med anna kultur og språk. Men vi vi reiser ut som familie. Sist vi var ute opplevde vi at det var ein god måte å vere saman som familie på. Ja, eg trur det kunne ha vore lurt for alle familiar å gjere noko slikt - å setje kvardagslivet litt på pause.

Til slutt slepp Geir Magne til med nokre ord som kan summere opp tida på Vestborg.

- Eg vil gjerne takke for alle eg har møtt og fått jobba i lag med gjennom desse 12 åra eg har vore tilsett ved skulen. I løpet av desse åra har eg også opplevd at skulen betyr mykje for mange i regionen vår, og det har vore godt å kjenne på støtta frå misjonsfolket. Eg håpar at Håkon Hovda, Vestborg sin nye rektor, merke den same støtta som eg har fått oppleve, seier han.

 

 

Håkon Hovda, vår nye rektor
22-Feb-2018

 

Frå august i år Håkon Hovda vår nye rektor. I denne utgåva av Tekjøkkenpraten får du høve til å bli betre kjend med 40-åringen frå Lesjaskog.

Rett skal vere rett. Vanlegvis går Tekjøkkenpraten føre seg på eit av skulen sine tekjøkken, men denne gongen tok vi praten over telefon.

Håkon Hovda har dei siste åra vore tilsett som lærar ved Ålesund videregående skole, men no vil han og familien flytte til Stranda. Han skal styre borga under Geir Magne Engås sin toårige permisjonsperiode. Engås skal nemleg til Afrika for å ha ansvar for den daglege drifta av NLM sin familiebibelskule i Nairobi i Kenya.


GODE ÅR PÅ VESTBORG

I åra 1994-97 var Hovda elev ved Vestborg. Det var år som sette gode spor i livet hans.

- Kona mi, Ingrid, og eg har veldig mange gode minner frå desse åra. Vi hugsar det snille, greie og omsorgsfulle personalet. Vi hugsar den åndelege fellesskapen, og vi fekk vener for livet. Mellom anna så møtte vi kvarandre på Vestborg. Desse opplevingane har vore avgjerande viktige for oss som menneske og som ektepar. Når det no vart rom for å kome attende til skulen som rektor, valde vi at eg skulle søkje på stillinga. Vi ynskjer å vere ein del av det flotte miljøet skulen har, og vi ynskjer å ta del i det Gud gjer på Vestborg, seier han.

- Kan du fortelje meir om kva du sit att med etter åra som elev på tunet?

- Når det gjeld det pedagogiske, så hugsar eg godt frå kristendomstimane. Vi hadde Per Magne Mork som lærar. Han stilte gode spørsmål i undervisninga, og han fekk oss til å undre på ein god måte. Det gjorde at vi i elevflokken fekk oppbyggjande samtalar om tru og tvil også på fritida. Lærarane våre var dyktige, og vi fekk gode relasjonar til dei. Det gjorde at dei vart gode førebilete for meg. Vi hadde variert undervisning, og det var alltid god stemning. Det var sjeldan at vi kjeda oss. Når det gjeld det sosiale, så hadde eg eit aktivt liv. Eg likte meg godt i både gymsalen og i styrkerommet, men også i bønegrupper på internatet. Og som sagt fekk eg både vener for livet og eg møtte Ingrid der. Så kvar gong vi køyrer forbi Vestborg så mimrar vi tilbake til dei gode åra vi fekk ha som elevar ved Vestborg. Når det gjeld det andelege, så la åra på Vestborg mykje av grunnlaget for mitt kristne liv. Eg fekk vere med på bibel- og bønegrupper. Sjølv om elevane hadde ulik kyrkjebakgrunn, så hadde vi dette felles: Eit ynskje om å bli betre kjend med Jesus. 



TILBAKE TIL RØTENE

Hovda plar å seie at han kjem frå Lesjaskog, men i oppveksten budde han også i Trondheim og på Karmøy. Sidan 1999 har han budd i Ålesund - med unnatak av tre år då familien budde i Haugesund.

- Eg fekk lagt grunnlaget for mitt kristne liv på Vestborg. Likevel vart eg under Vestborg-tida fascinert av den karismatiske vekkjingsrørsla. Det har gjort at eg har engasjert meg mykje i karismatiske kyrkjelydar. Men etter kvart er eg i ferd med å definere meg som «luthersk pinseven». Så det å kome attende til Vestborg og Misjonssambandet er på ein måte å slutte sirkelen. Eg kjenner at eg skal attende til røtene mine, seier han.

- Kva for mål har du for jobben du skal gjere?

- Fyrst og fremst lyt eg setje meg inn i kva det vil seie å vere rektor. Det er ei oppgåve eg aldri har hatt før. Men det vert viktig for meg å snakke med dei tilsette for å få oversikt nok til å gjere ein god jobb. Eg vil gjerne vektlegge at vi skal halde fram arbeidet, som allereie blir gjort, med å ha eit godt samarbeid innan personalet. Dessutan er det viktig å drive ein god skule. Då kan vi hjelpe flest mogleg av elevane å bli best mogleg rusta til livet etter Vestborg. Likevel er det store felles målet for skulen viktig for meg: Å utruste elevane, gjennom å leggje til rette for møter med Gud, for æva. 



LIVERPOOL ER LAGET

Det synest å vere viktig for Hovda å vere ein relasjonell leiar.

- Ein av mine styrkar som menneske er møtet med enkeltmenneske. Difor vil eg gjerne møte både personalet og elevane jamt og trutt. Mellom anna ynskjer eg å ha undervisning.

- Kva likar du å gjere når du skal kople av frå jobb?

- Eg er likar å spele fotball. Dessutan er eg glad i Liverpool. Elles er flogefiske, skiturar og terrengsykling fantastisk kjekt å halde på med.Med tanke på naturen vi har kringom Stranda, så er dette er aktivitetar som gjer det ekstra attraktivt å flytte hit.

Kona Ingrid, fødd Degnepoll, er frå Måløy. Saman har dei to gutar. Den yngste, Jonathan, er fire år. Den eldste, David, går i 10. klasse og skal truleg byrje på Vestborg på idrettslinja til hausten.

- Vi går inn i Vestborg-prosjektet som ein familie – og vi gler oss veldig!



PS! På biletet ser ein Håkon Hovda saman med familien.

 

Østen Olai Ommedal
17-Feb-2018


- Vestborg er fantastisk bra. Eller rettare sagt: Utenkjeleg bra!

Det seier VG2-elev Østen frå Nordfjord i Tekjøkkenpraten.

 

FANTASTISK MILJØ

- Den fyrste tida i VG1 var eg usikker, men etter kvart merka eg kor bra alle folka på Vestborg er. Det er eit fantastisk miljø her – og alle er snille og vil det beste for dei andre. Sidan Vestborg er ein internatskule, så kjem ein kjapt inn i miljøet. Dessutan så har ein folk rundt seg heile tida, og det gjer at ein har kort veg dersom ein vil henge med andre, fortel Østen.

 

Han held fram:

- På Vestborg er det sånn at alle kjenner alle. Eg synest det er veldig kjekt å gå på ein skule der eg kan både sei hei og snakke med alle medelevane mine. Elles set eg også pris på at miljøet er open for at det er lov å tenke ulike tankar, seier Østen.

 

- Kvifor valde du Vestborg?

 

- Pappa gjekk på Sygna, internatskulen til NLM i Balestrand, og eg hadde lyst å gå der. Men då eg undersøkte meir om internatskular fann eg ut at Vestborg ville vere eit godt alternativ. Ein fordel var at skulen var relativ liten. Dessutan kjende eg ingen her, og dermed kunne eg la folk bli kjend med meg sånn som eg er – utan førehandskjennskap.

 

 


- PERSONALET BACKAR OPP

- Korleis har møtet med skulen vore?

 

- Vestborg er tufta på gode verdiar og har ei veldig bra organisering. No er det ikkje sånn at medelevane mine og eg held alle reglane ved skulen heile tida, men eg merkar likevel at reglane er meint til det beste for oss elevar. Elles merkar eg at også leiinga ved skulen vil oss det beste, og at heile personalet backar oss elevar opp til å gjere det godt på skulen og å utvikle oss som menneske.

 


- VENER FOR LIVET

På Vestborg er det mogleg for elevar å jobbe litt ekstra. Det gjer at ein både kan tene seg litt pengar og få jobberfaring. Østen er ein av dei som har ekstra mange jarn i elden.

 

- Eg hjelper til med snømåking og strøing. Dessutan jobbar eg ein del på kjøkkenet. Der har eg ansvar for rydde etter middag og ordne til kveldsmat for elevane. Eg står også på reserve-vaskelista, så når nokon av dei faste vaskarane melder forfall, så kan ein sjå meg svinge moppen.

 

- Korleis opplever du desse ekstrajobbane?

 

- Eg trivest med å ta i eit tak, og spesielt snømåkinga er bra. Då får eg trena samtidig, seier han.

 

Når Østen mot slutten av samtalen får spørsmål om kva Vestborg har gitt han, så kjem svaret raskt.

 

- Vener for livet. Dessutan har eg gjennom bibelgrupper, samtalar, onsdagsmøter og morgonsamlingar fått utvikla meg som kristen, slår nordfjordingen Østen fast.

 

Benjamin Nærø
05-Oct-2017

 

Benjamin er ein av 33 elevar i årets VG1-klasse og har vore elev ved Vestborg i 1 ½ månad. Det er ikkje sjeldan å høyre frå VG1-elevar at dei opplever fyrste tida som å vere på leir. Då Benjamin fekk spørsmål om han opplevde at han var på leir, svara han:

- Nei, eg er ikkje på leir. Eg er heime.

 

Han kjem i frå Nærøy i Herøy kommune på søre Sunnmøre, og han fortel at han lenge har visst at han skulle gå på Vestborg.

- Foreldra mine møtte kvarandre då dei var elevar på Vestborg. Difor har eg visst heilt sidan eg var tre år gamal at eg skulle gå her.
 

Dei fyrste vekene har vore gode.

 - Det har vore heilt supert. Eg har blitt kjent med 32 kjekke klassekameratar og er ein del av eit veldig godt miljø. Sidan vi bur på skulen og derfor ser kvarandre ofte, så utviklar vi eit sterkare fellesskap enn på skular der elevane dreg heim til sitt etter skuletid. Ja, eg opplever at vi her på Vestborg lever i eit eige lite land – Vestborgania, seier han.

 

Benjamin held fram:

- Eg diggar skulen. Her får vi god undervisning, vi får servert god mat til faste tidspunkt fire gonger dagleg og vi har kort veg til skulen. Eg slepp å stresse med å ta buss om morgonen. Dessutan får eg nyttig erfaring med å klare meg sjølv. Eg vaskar klede og rom, og eg har ansvar for å kome meg opp på eiga hand om morgonen. Å gå på Vestborg er som ein heim. Her er det tryggleik. Personalet er som mødrer og fedrar, og venene våre er som sysken, skildrar Benjamin.
 

 

Ida S. Skarshaug
09-Jun-2017


– Å gå på Vestborg er den beste avgjersla eg har tatt nokon gong!

 

Ida begynte på Vestborg fordi bestevenninna ville gå her. Dei hadde høyrt at skulen hadde godt miljø, og i tillegg var det eit pluss at det var internat på skulen.

 

 

– Eigentleg ville eg gå dramalinja på Fagerlia vgs i Ålesund, men der kom eg ikkje inn. Etter to og ei halv veke på Vestborg, fekk eg kontrabeskjed frå Fagerlia. Men då hadde eg funne ut at eg treivst så godt og passa så godt inn på Vestborg, at eg ville halde fram som Vestborg-elev. Det er eit val eg ikkje angrar litt på ein gong! Det er den beste avgjersla eg har gjort nokon gong! seier romsdalsjenta.

 

KRISTEN

Då Ida vaks opp, visste ho ikkje at det fantes kristne ungdomsmiljø.

– Pappa las i Bibelen til meg då eg var lita, men ingen i mitt ungdomsmiljø var kristne, fortel ho.

På Vestborg har Ida blitt kristen og mykje falle på plass i livet hennar.

– Eg skjønar ikkje kva eg har halde på med heile livet, for det å vere kristen gjev så mykje meining!

– Korleis?

– I tenåra så skal ein finne ut kven ein er, kva ein står for og kva ein skal gjere med livet. No når eg har blitt kristen, har eg funne ut at det er eit liv etter døden, og at vi lever for å kome til noko så reint som himmelen. Og sjølv om vi lever syndefullt, så skal vi faktisk få kome dit. Det synest eg er fantastisk!

– Korleis opplever du det å leve som kristen?

– Det eg opplever veldig stort er at vi kristne kan be for kvarandre. Ja, det er så godt å kjenne at ein har folk i ryggen som støttar ein. Dessutan er samhaldet med andre kristne så godt å oppleve. Uansett kva ein gjer så tenkjer ikkje folk stygge ting om deg. Dei har ikkje negativt fokus i kvardagen. I tillegg så gjer det noko med meg å få bønesvar. Eg har til dømes vore plaga med ein dårleg fot, men den har blitt heila etter å blitt bede for.

FANTASTISKE FOLK

Vidare fortel Ida om oldemora si på 85 år.

– Ho er kristen. Tidlegare har eg ikkje forstått ho så godt, men det gjer eg no. I det siste har eg opplevd at det har blitt eit band mellom oss.

Ida har også gjort seg nokre tankar om Vestborg som skule.

– Sidan vi bur på skulen har vi alt tilgjengeleg. Vi kan arbeid med skulearbeid i klasseromma etter skuletid, vi har lærarar som kan hjelpe med skulearbeid når dei har tilsyn og vi har eit triveleg bibliotek. Skulen er liten, og det gjer at fagvalet er lite, men samstundes gjer det at vi blir betre kjende med lærarane våre enn på større skular.

– Korleis vil du samanfatte ditt fyrste år på Vestborg?

– Eg har blitt ein anna person i løpet av dette skuleåret. Mellom anna så har eg funne meg sjølv, og eg har snudd tenkemåten min og blitt meir positiv. Dessutan har eg blitt kjend med masse FANTASTISKE folk. Her har eg mange førebilete eg ser opp til, også i veneflokken. Ja, eg har fått vener for livet. Her har eg fått vere meg sjølv og lært meir om korleis ein skal vere saman med andre. No i mai var eg på langweekend-tur til Gdansk. Der hadde eg det heilt fantastisk. Men eg sakna Vestborg!


 

 

 

Susann Bjørnerem
10-Dec-2016

 

– Elevane er inkluderande med kvarandre, seier VG3-elev Susann Bjørnerem

– Det er veldig bra å vere elev på Vestborg, seier ho.

Susann har vakse opp i sentrum av Molde, men kom til Vestborg i august 2015 – som ny i 2. klasse.

– Her er veldig bra folk, seier Susann.

– Kva meiner du med «bra»?

– Elevane på Vestborg er hyggjelege og inkluderande med kvarandre. Her finn vi på artige ting i lag, og vi kan snakke med kvarandre om alt. Det gjer at vi kan stole på kvarandre, og vi får venskap for livet, skildrar ho.

Molde-jenta fortel at ho valde Vestborg og Stranda fordi ho ville prøve noko nytt.

– Dessutan er eg glad i naturen og i sport. Her på Stranda ligg tilhøva til rette for å dyrke interessa eg har for fysisk aktivitet.

VESTBORG SINE STYRKAR

Ho fann seg fort til rette i Vestborg-miljøet.

– Eg kjende ingen i klassen min før eg byrja, men folk var så opne her at det gjekk veldig bra å bli fort kjend med dei nye klassekameratane mine.

– Kva ser du på som Vestborg sine styrkar?

– Det er eit veldig bra miljø der ein bryr seg om veldig om kvarandre, noko som gjer at ein kjem lettare under overflata i samtalar. Eg trur årsaka til det er at vi har så mykje tid i lag både i skule- og fritid. Dessutan er Vestborg ein plass der det er veldig godt å ha blikket festa på Jesus. Her har vi andre å dele trua med, og her kan vi vekse i trua. Vi har bibelgrupper, møter, KRIK-samlingar og bønemøter. Elles har vi eit godt fagutval til å vere ein så liten skule, og dersom vi treng hjelp til skulearbeid, er vegen kort til naborommet. I tillegg har vi leksehjelp.

– Etter ikring 1 ½ år som Vestborg-elev, så har Susann gjort seg nokre erfaringar.

– Eg har lært mykje om meg sjølv. Mellom anna har eg funne meir ut om korleis eg fungerer saman med andre, korleis eg likar å jobbe med skulearbeidet og kva mine verdiar i livet er. Eg har også lært om korleis andre menneske fungerer. Dessutan har eg har vekse i trua.

JOBBA MED VERDAS BESTE FOTBALLSPELARAR

I skrivande stund nærmar det seg jul, men likevel skal vi gå tilbake i tid. Årsaka er at Susann sommaren 2016 hadde ein uvanleg sommarjobb.

– Eg var «outdoor adventure instructor» på eit fotballakademi for jenter utanfor Boston, Massachusetts på nordaustkysten i USA. Der var eg i sju veker, og hovudoppgåva mi var å vere med på å legge til rette for utandørsaktivitetar når jentene ikkje var på fotballtrening.

– Korleis opplevde du sommarjobben din?

– I fritida reiste eg litt rundt, og eg var mellom anna i New York. Men sjølve jobben gjorde at eg fekk sett innsida av USA på ein annan måte enn eg ville gjort om eg var turist. Berre det å få jobbe med Mia Hamm og Kristine Lilly, blant tidenes aller beste kvinnelege fotballspelarar, var stas. Elles fekk eg prøve ut mange ting som eg elles ikkje plar å gjere. Det var rett og slett gøy å vere der, og i samspel med deltakarar og instruktørar fekk bruk for det eg hadde lært på Vestborg om meg sjølv og andre, fortel Susann.


 

Flora Miro
07-Apr-2016

VG1-elev og tidlegare flyktning, Flora Miro, no busett i Volda, har ein annan bakgrunn enn dei fleste andre Vestborg-elevane. Bli betre kjend med jenta som har same morsmål som Jesus, nemleg arameisk.

Flora har vekse opp i Irak. Delvis budde ho i Mosul, som ligg like ved oldtidsbyen Ninive, og delvis budde ho i Bagdad. Ho er arameisk og familien er kristen.

– Vi vart forfølgde fordi vi var kristne. Muslimane var ute etter oss og kom med truslar. Dei gjorde også alvor av truslane, og mellom anna vart onkelen min kidnappa. Systera mi og eg kunne stå i timesvis i vindauget for å sjå etter pappa når han var på jobb, for vi var så redde for at noko galt kunne ha skjedd med han. Elles så var det ofte både bomber og skyting i rundt om i nabolaget. Striden mellom sunnimuslimar og shiamuslimar gjekk også utover oss. Det var fleire gonger det var nære på at det gjekk skikkeleg gale. Eg hugsar ein gong eg stod i brødkø, og ein mann i køen let meg få gå føre han. Då eg var ferdig i butikken, så gjekk eg inn i bilen. Vi hadde berre køyrt nokre få sekund før ein sjølvmordsbombar sprengte seg sjølv i lufta like utanfor butikken, fortel Flora.

FLYKTA

Til slutt valde familien å flykte. Fyrst flykta far til Flora, og etter ei lang reise gjennom Europa kom han til Noreg. Kona hans og dei to jentene flykta året etter til Syria. Der vart dei verande i eitt år før familien vart sameint igjen.

– Eg hadde ikkje sett pappa på to år då vi landa på Ørsta/Volda-flyplassen. Det var så uendeleg godt å sjå han igjen, og det var så godt å kome til eit land der vi kunne føle oss trygge, seier ho.

Flora var 11 år då ho kom til Noreg i 2010. Sjølv om det var trygt og godt å kome til landet i nord, så fall ikkje alle brikkane på plass.

– Eg sakna så sårt venene mine i Irak. Det fellesskapet eg hadde med dei, fann eg aldri hos andre i løpet av barneskule- og ungdomsskuletida. Eg opplevde det som om eg stod utanfor og såg inn, skildrar ho.

GUD HJELPTE

I august 2015 byrjar Flora på Vestborg.

– Eg lengta etter eit godt miljø og eit kristent miljø. Då eg fekk tilrådd skulen frå elevar som hadde gått her før, så kjende eg at Vestborg skulle verte min skule. Eg fekk også foreldra mine til å støtte valet etter å ha vist dei fleire artiklar frå «Tekjøkkenpraten» på vestborg.no. Derfor er det litt rart å plutseleg vere den som vert intervjua i «Tekjøkkenpraten» sjølv.

– Korleis var det å byrje her?

– Eg opplevde tidleg at miljøet var godt, men dei fyrste månadane hadde eg den same opplevinga som eg hadde i Volda: Nemleg at eg stod utanfor og såg inn, men etter kvart hjelpte Gud meg å skjøne at eg måtte gjere nokre grep sjølv for å få betre kontakt med medelevane mine. Etter å ha fått jobba aktivt med det, så lausna det smått om senn. No stortrivast eg, og eg opplever at eg kan setje meg med kven det måtte vere i matsalen, og likevel kjenne på at eg er «innanfor».

FANTASTISKE LÆRARAR

Ein periode vurderte Flora å verte utvekslingsstudent i USA etter at VG1 var over. Det er ikkje aktuelt no.

– Vestborg er ein veldig bra skule med Jesus i sentrum og Bibelen i handa. Lærarane er heilt fantastiske. Dei er veldig flinke til å sjå kvar og ein både fagleg og sosialt. Eg har gått på ganske mange ulike skular, men eg har aldri før vore borti at absolutt alle lærarane er fantastiske. Her er eit døme: Det er viktig for meg å gjere det godt på skulen. Draumen min er å bli lege. Det faget eg slit mest med er engelsk, men faglærar Hanne Welle har sett seg ned med meg og saman har vi lagt ein konkret plan for korleis eg skal bli betre. Dessutan har skulen, med Ola Risa, Kristoffer Stige og Bodil Bø i spissen, lagt til rette for at vi elevane kan få hjelp med skulearbeid også etter skuletid. Eit anna døme er gymlærar Åshild Bogstad Stenberg. Eg har lenge ynskt å lære å stå på ski. Under skidagen like før påske ordna Åshild slik eg fekk lånt meg ski, og så lærte ho meg dei grunnleggjande teknikkane. I tillegg fekk vi så mykje god tid i lag at vi fekk oss ein lang og god prat om alt mogleg frå ski til Jesus. Elles har eg hatt mykje glede og nytte av å snakke med Margareth Engås. Ho er tilsett som kognitiv terapeut på skulen for å kunne ha samtalar med oss elevar, fortel Flora.

– Etter å ha opplevd så mykje vondt og så lite tryggleik som du har gjort, kan det vere naturleg å tenkje seg at alt dette har sett spor. Kva tenkjer du om det?

– Livet går opp og ned også for meg. Framleis er det stunder der eg skulle ynskt at livet var betre, men eg trur det er tre grunnar til at livet trass alt er godt. For det fyrste er det veldig trygt å vere elev på Vestborg og oppleve trygge og gode personar i både elev- og personalflokken. Men det er to ting som er endå viktigare. Eg har nokre fantastiske foreldre. Midt i alt det vonde familien har opplevd, så har dei tatt vare på meg og systera mi. Vi har følt på tryggleik, og dei har gjort alt for å beskytte oss. Noko av det eg har sett mest pris på, er bibelkveldane eg har hatt med mamma sidan eg var bittelita. Ho har fortald historiar frå Bibelen kvar kveld, og etter som eg vart eldre så har vi snakka saman om det vi har lese og vi har bedt i lag. Likevel er nok Gud den viktigaste årsaken. Midt i alt det vonde eg har opplevd, så har Han passa på meg og familien min. Han har bore meg gjennom alle vanskane, og Han har vist seg å vere kraftkjelda i livet mitt, slår Flora Miro fast.


Julie Katharina Knotten
17-Mar-2016

– Vestborg er utruleg bra! seier Julie. Ho går på «påbygging til generell studiekompetanse», eit uttrykk som blir forkorta til «påbygg».

Når vestborg.no spør Julie om korleis det er å vere elev på Vestborg, så blir det lenge stilt før det kjem to (!) gonger:

– Åh, utruleg kjekt!

Ho held fram:

– Åh, kva skal eg seie? Eg er SÅ glad for at eg valde Vestborg!

– Kva er bakgrunnen for gleda?

– På Vestborg er det lett å få gode vanar og ein god balanse mellom skulearbeid og fritid. Mesteparten av tida mellom middag og kvelds er sett av til leksetid, og på andre tidspunkta i veka er det forskjellige aktivitetar vi kan vere med på dersom vi vil. Vestborg er ein internatskule, og her er det lett å sosialisere seg og finne på kjekke ting i lag med andre elevar.

Det går godt an å vere elev på Vestborg utan å vere kristen, men for Julie så har skulen sitt kristne fokus vore viktig.

– Eg har blitt betre kjend med Gud i løpet av tida på Vestborg. Her er Gud så inkludert i ting som skjer. Då tenkjer eg mellom anna på morgonsamlingar, samt frivillige aktivitetar som bibelgrupper, bibelstudiar og møter.

– Dersom nokon vurderer å byrje på «påbygg» på Vestborg, kva meiner du er gode grunnar for å velje å gå nettopp her?

– Vestborg er utruleg bra! Det gjeld ikkje berre for påbygg-elevar, men også for dei som går studiespesialiserande.
For det fyrste så har skulen internat, og det er ein kjempestor bonus. Ein lærer å ta ansvar for nyttige ting som å vaske klede, halde rommet reint og sjølvdisiplin i høve til det å gjere lekser. Når ein har så mange andre personar rundt seg, så er det også mange omsyn å ta. Det gjer at ein veks relasjonelt. Elles så gjer internatlivet det lett å kome inn i miljøet på skulen, og ein vert veldig godt integrert. Dermed er det også lettare å vere i lag med og bli kjend med elevar som ein ikkje går i klasse med.
For det andre så er det utruleg flinke lærarar på Vestborg. Det er tydeleg at dei brenn for det dei underviser i, og det gir motivasjon til å lære. I tillegg bryr dei seg om elevane, og dei ser kvar enkelt også utanom det faglege. Det er veldig enkelt både å snakke med og bli forstått av kven som helst av lærarane.
Det eg har opplevd gjennom tida på Vestborg vil ha stor påverknad på resten av livet mitt. Eg kjem til å ha utruleg gode minner herifrå! slår jenta frå Moltustranda på Sunnmøre fast.

PS! Sjølv om det til skuleåret 2016-17 er god søknad til Vestborg i VG1, VG2 og VG3, så er det framleis mogleg å søkje om plass i dei klassane. I påbygg-klassen har skulen meir å gå på før det blir fullt, så her er potensielle elevar ekstra velkomne til å søkje om plass via heimesida vår. Til denne klassen er det også mogleg å søkje også for personar som har teke fagbrev.
Sjå elles linken nedanfor for meir informasjon om «påbygging til generell studiekompetanse».


 

Jakob Tomter
19-Feb-2016

Vestborg skulle vere ein mellomstasjon, men vart eit treårig prosjekt for sørlendingen Jakob Tomter.

For Jakob Tomter frå Tvedestrand i Aust-Agder var planen å gå på Vestborg i eitt år, men slik skulle det ikkje gå.

– Etter 10. klasse ville eg gå på NLMvgs-skulen Drottningborg i Grimstad, men eg kom ikkje inn. Planen var å gå på Vestborg i VG1 og jobbe hardt for å få gode nok karakterar til å bli Drottningborg-elev. Innsatsen på skulen i fjor lønte seg, og eg vart teken opp som elev på Drottningborg i vår og eg sa frå meg plassen på Vestborg. Men utover sommaren fekk eg ikkje fred for valet eg hadde tatt.

– Korleis merka du det?

– Det kjentest rart ut gjennom halve sommaren, og det var omtrent det einaste eg tenkte på. Til slutt sa eg til meg sjølv: «Nei, dette blir galt. Dersom det framleis er ledig plass på Vestborg, blir eg der ut 3. klasse».

IKKJE LENGER KLOVN

Han forklarar valet sitt med Vestborg sitt gode miljø.

– Det er bare blide og hyggjelege folk på Vestborg. Elevane her snakkar saman og har det hyggjeleg i lag på ein god måte. Eg har flytta litt rundt i Noreg tidlegare, og ofte har eg blitt klovnen i dei klassane eg har gått i. Men her kan eg slappe av og berre vere meg sjølv. Det er faktisk litt godt, seier Jakob.

– Korleis fungerer det å bu så langt heimeifrå?

– I starten følte eg på at det var langt heim, men det er ikkje noko problem lenger. Her bur eg på same tunet som venene mine, og så hender det at eg blir invitert med heim til dei som bur her i distriktet, fortel sørlendingen.

NB! Rett skal vere rett. Akkurat dette intervjuet vart gjort i salongen på Vestborg og ikkje på eit av tekjøkkena. Det kan også nemnast at teksten har stått på trykk i «Vestborgkontakt», meldingsbladet for skulen vår.


 

Telefon: 70 26 39 00
E-post: info@vestborg.no